1400 km met 10.000 hoogtemeters in een kleine 2 uur, gelukkig was het in een vliegtuig. Je bent misschien maar twee uur echt onderweg, maar eigenlijk was het zo'n 8 uur. Thuis vertrokken om 13:00u naar de luchthaven, inchecken, vliegtuig goeie 45 minuten vertraging, transfer naar het hotel... Gelukkig was er goed gezelschap en leuke plaatjes onderweg.

Deze morgen de fietsen gaan ophalen bij Raphael, de LFB die al jaren het rollend materiaal van onze reisorganisatie verzorgt. Zijn winkel is open van februari tot mei, daarna is het te warm en gaat hij in de horeca werken. Mijn ros voor de komende dagen is een Giant TCR afgemonteerd met diverse Campagnolo-onderdelen. Dat wordt dus wennen.
Eenmaal de fietsen naar ieders wensen waren afgesteld konden wen op weg voor onze eerste rit. Volgens onze begeleider Gunther: "een vlak ritje".
Vlak is hier een relatief begrip, eenmaal weg van de promenade is vlak altijd iets meer dan vlak.

Vandaag de rit naar Randa, eigenlijk naar het klooster van Cura. Blijkbaar een klassieker voor diegene die hier al eerder waren.
't Was te merken, want niemand voelde zich geroepen om de kop te trekken. Ik maak mij daar allemaal niet druk over en dus zowat drie vierde van de rit samen met Gunther iedereen op sleeptouw genomen.
Net voor Petra, ongeveer halfweg,hadden trouwens onze eerste echte klim op Mallorca, naar een of ander klooster (onvermijdelijk in Mallorca, ligt er ergens een heuvel, er staat een klooster op)




Daarna direct de afdaling naar Petra, genieten van de zon, de verse appelsienen en de 'boccadillo con Serrano'



Het genieten was echter van korte duur.
Tussen Petra en Randa leek het wel de processie van Echternach, 200 meter bergop, 100 meter bergaf. En altijd de wind in de smoel. Ik heb meer afgezien op de weg er naartoe dan op de klim zelf.

Regen in Mallorca deze morgen, de vertwijfeling slaat toe: 't zal toch niet voor de ganse dag zijn'.

Gelukkig klaart het al snel op en tegen 12:00 staat iedereen vertrekkensklaar. De rit werd wel een serieus stuk ingekort en in plaats van vijf hebben we maar drie hellingen beklommen.

Begin van de rit was een beetje sightseeing langs de kust, vanuit Playa de Palma ligt er een fietspad tot in Palma zelf.

Vanuit Palma hadden we meteen de eerste klim, Coll de sa Creu. Tweede klimmetje ben ik even de naam kwijt, en de derde was de Coll d'en Clarret. Voor het eerst het gevoel dat ik goed aan klimmen was.




Vanuit Valdemossa ligt een fantastische afdaling, alleen jammer dat ik er niet ten volle heb kunnen van genieten: remmen aan een snelheid boven de vijftig zorgde voor een heftig schudden van de fiets, niet remmen was natuurlijk ook een mogelijkheid .

Volgens begeleider Gunther was de rest van het traject altijd bergaf, maar ergens had hij nog een kuitenbijtertje vergeten. Ik heb er een aantal zien sterven.

Vandaag de koninginnenrit over de Puig Major, zowat het hoogste dat je hier kunt halen. Een aantal stervende zwanen van gisteren kozen echter voor een alternatief.
Vanaf de kust naar het binnenland betekent altijd bergop, dus weeral weinig liefhebbers om op kop te rijden. Middagpauze was in het prachtige haventje van Soller. Maar daar moesten we eerst de Col de Soller voor over.



Vanuit Soller zelf begint eigenlijk onmiddellijk de klim naar de tunnel boven op de Puig Major. Eerste deel rustig aan geklommen en pas de laaste 3 km een beetje versnelt.


Net na het begin van de afdaling nog even schrikken, een meneer stak zonder kijken zomaar de baan over. Afdaling is prachtig, al is het wegdek aan vernieuwing toe.

Op het laatste mij nog een beetje laten verrassen, was door omstandigheden een beetje achterop geraakt, net voor ze aan de laatste afdaling naar de kust begonnen, heb serieus mogen door fietsen om iedereen weer in te halen.

Het klimmen begint beter en beter te gaan, ook de hartslag daalt. Nauwelijks moeten forceren, hoewel het vandaag ook weer op en neer ging. Daalt de hartslag door vermoeidheid? Of stijgt de conditie? Ik weet het niet, wat ik wel weet dat ik vandaag geen kopwerk heb gedaan, zal er ook wel mee te maken hebben. Enige klimmetje vandaag een heuveltje met, jawel, een klooster op.

Knal, alweer de laatste rit op Mallorca. Net nu het goed begint te gaan. Laatste hoogtemeters zijn die van het klooster van San Salvador. Je ziet het al van ver liggen. Blijkbaar wil iedereen deze oprijden, want het was behoorlijk druk.



Met dank aan Brickyard voor de foto's