Blog
canardo:
Porcus in atterraerium non vivunt longus.
Varkens op een landingsbaan leiden nooit een lang bestaan.
YouTube / Picasa diapanorama link (html):






Van niksdoen krijg je dorst.

Al de hele dag een beetje lusteloos rondgelummeld in huis, gaan zien dat onkruid heel snel groeit als het zo wat geregend heeft, boekje lezen, beetje gewii'd met kids, fimpje kijken, je kent het weL
Uiteindelijjk dan toch de fiets op, meer om mezelf wijs te maken dat ik dan toch iets nuttigs heb gepresteerd. Alhoewel, om het met de woorden van Dimitri Verhulst te zeggen: als een zak vlees op een fiets, zo voelde ik me.







Gewacht tot de buien weg waren, zelfs gewacht tot het asfalt hier in de straat droog was. En dan pas vertrokken.
Nutteloos, zes kilometer verder waren de wegen kletsnat, 9 kilometer verder was ikzelf kletsnat.
Wat wil je; I live by the river.








Vluchten voor de buien, vertrokken naar het oosten maar daar verschenen donkere wolken. Dan maar terug naar het westen, maar daar waren de wolken zowaar nog zwarter. In het zuiden was nog wel blauwe lucht te zien, that's the place to be.
Zo'n tiental km op de rand van de regenzone gereden, met een beetje gedruppel. Een beetje balanceren tussen de koelte van de regen en de warmte van de zon.
Maar uiteindelijk verschenen er weer witte schaapjes en kon ik zonder zorgen verder rijden. Alhoewel, ergens tussen Pecq en Dottenijs een beetje de weg kwijtgeraakt waardoor ik iets langer onderweg was dan voorzien.








Leuk, 200km alleen rijden en dan langs de Leie tussen Menen en Kortrijk iemand in je wiel krijgen die niet zinnens is om over te nemen. Nu, die mens kan precies niet weten dat ik al een uur of zeven op de fiets zat en eigenlijk kon het me niet echt schelen, 't moet zijn dat ik nog redelijk vooruit kwam.
Deze morgen onder dreigende wolken vertrokken, en behalve wat natte wegen heb ik het gelukkig volledig droog kunnen houden. Tegen de middag zweefden er al van die wollige schaapjes boven mijn hoofd, temperatuur viel mee, alleen de wind was net iets te hard om van ideale omstandigheden te spreken.
Het was de bedoeling om een aantal nieuwe wegen te vinden voor mijn klassiekers naar Nieuwpoort en Kemmel, en dat is ten dele gelukt.
Eerst richting Kortrijk, Gullegem, Beselare, langs de Oude Ieperweg dus zo kom je als vanzelf in Ieper. Niks nieuws tot dan, ik zocht vooral een alternatief voor het eerste stukje van het kanaal Ieper-Ijzer want het fietspad daar is bijna onberijdbaar geworden door scheuren en richels door opstekende boomwortels. Dus door de industriezone van Ieper, onder de windmolens die blijkbaar vooral de geur van het afvalverwerkend bedrijf moeten wegblazen.
Op de terugweg vanuit Diksmuide naar Ieper heb ik een beter alternatief gevonden. Ik had wel al even Bakker Wim in Diksmuide bezocht voor twee rijsttaartjes en een blikje Cola,en dat alles smakelijk verorberd onder de ijzertoren.
Dus terug naar Ieper voor het tweede deel van de rit, de weg zoeken en vinden naar de Catsberg. En ook nog de Mont Noir, Rode Berg en Monteberg. De Kemmelberg heb ik links laten liggen, die valt in de categorie van Koppenberg en Paterberg: als je er niet over moet, rij er langs...
Rijden in dit deel van West - Vlaanderen is rijden door de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog, op deze site http://www.flanderland.de/locations-orte/ staan heel wat foto's van de verwoestingen in de Groote Oorlog.Als je die foto's ziet en dan door dit landschap rijdt en weten dat er bijna geen enkele boom, geen enkele steen op elkaar stond... brr




Jij wilt de week ook even goed beginnen zeg
. Mooi constant gereden!





Chute dans le peleton.
Een niet zo voorzichtige kat zorgde voor een valpartij in onze club. Het gebeurde achteraan, kat steekt plots over, iemand kan ze niet ontwijken en maakt een niet zo fortuinlijke koprol. Kleren gescheurd, helm voor de vuilbak, diverse schaafwonden en ,zo blijkt later, sleutelbeenbreuk. De arme mens zou morgen vertrekken voor een cruise op de Nijl.
Rit was nochtans leuk begonnen, richting Ronse met oa Hotond vanuit Zulzeke, de Muizenberg en het Muziekbos.



't is net als in de Tour.. altijd van voren zitten! 

Is eigenlijk niet van mijn gewoonte; meestal bengel ik ook daar ergens achteraan.





Klein tochtje met oa Hotond, Holstraat en achterkant Tiegem. Kan niet zeggen dat alles even vlot ging. Halverwege de Hotond zelfs even gestopt omdat ik dacht dat mijn rem aanliep, niet dus...








ehhh, Brickyard heeft heel goed geslapen deze nacht. Gisteren afgesproken om het leukste deel van de toertocht van Stasegem te rijden. Wist ik veel dat hij van plan was om er eens een lap op te geven...




goed geslapen???
heb wel gisteren avond een klassieke ice tea gebrouwd uit mijn ver bartenders verleden ..... MMM was dringend nodig !!
http://www.youtube.com/watch?v=BawlBaz5Yjo

"a nasty undertow" you're kidding...
toch liever een duiveltje.

Jullie echt een Kwek (Bricky) en Kwak (Canardo) uit Donald Duck

Ik bedoel "jullie zijn"





Nationale feestdag, dus clubrit op een doordeweekse woensdag richting Poelberg in het Tieltse. Stel jullie vooral niet veel voor bij die Poelberg, twee keer diep ademhalen en je bent er boven.















Leuke clubrit vandaag, deeltje van de de Watermolenroute in de Zwalm gefietst.
Fietsen in de Zwalm is altijd leuk, mooie streek, beetje op en neer en zo nu en dan een kasseitje. Dat kasseien rijden met 8 kilo bandendruk niet lukt weer eens aan den lijve ondervonden, gewoon stuurloos de kant in gedokkerd toen ik enkele tragere clubleden voorbij wou gaan.
Piekjes: Paddestraat en het klimmetje in Rozebeke, sinds vorig jaar bij ons bekend als de Robbeberg.








Eerste dag van de congé payé en meteen erop uit voor een dagje fietsen: de jaarlijkse klassieker Avelgem Nieuwpoort Avelgem.
Deze morgen met niemand minder dan Mevr. Canardo vertrokken richting Nieuwpoort, via Kortrijk, Menen, Ieper, Diksmuide. Nog over natte wegen, want het regende nog flink tot net voor we vertrokken. Maar vanaf Menen scheen volop de zon, enige spelbreker was nog de wind. Gelukkig vooral in de zij, hoewel deze langs de Ijzer zoals altijd van alle kanten kwam.
En zoals al ieder jaar op deze klassieker ook nu weer uitgebreid de tijd genomen voor de lichte maaltijd in restaurant Lombardie op de zeedijk in Nieuwpoort, fietsen kan ook leuk zijn;
Zijwind op de heenweg, betekent ook zijwind op de terugweg en ergens tussen Lo en Reninge vraagt Mevr. Canardo vertwijfeld : Wanneer gaat het nu eens echt wind mee zijn? 't zou nog niet voor direct zijn, echt wind mee was er pas toen we ieper voorbij waren.
Leuke tocht, eens op het gemak door de wind bij momenten heel op het gemak. Maar wel heel sterk gereden van mijn madam : vorige week zaterdag haar eerste 100 km, donderdag 150 km en vandaag 200 km.
Voeding deze tocht: 2 bidons water, 2 Westmalle dubbel, 1 moules frites, 1 coupe advocaat, 3 koffie's. Meer moet dat nie zijn 







Nou Mevrouw Canardo mag er wel wezen
Die gaat volgend jaar gewoon de Marmotte met jullie meedoen! En een betere tijd dan ik neerzetten
.

Misschien zet ze wel een betere tijd neer dan ik... 




Grrr, belastingsaangifte ingevuld en net toen ik op verzenden wilde klikken blokkeert de PC.
Ik vreesde al dat ik helemaal opnieuw mocht beginnen, maar gelukkig was alles nog ingevuld en moest ik enkel nog de validatie uitvoeren.
Daarna nog vertrokken voor een kort avondlijk ritje, ging vlotjes...








Geheel tegen de verwachtingen in een geamuseerde rit richting Pays de Collines.
Le trou Robin zorgde voor een rood piekje. Een klein pukkeltje zoals Henk zou zeggen, maar wel eentje met een uitlopertje van goed 18%.
In de afdaling belandde iemand in de graskant, gelukkig zonder erg, maar de graszoden in zijn helm zorgden wel voor enige hilariteit... Nog geen kilometer verder een afgebroken zadel, al de tweede keer dit seizoen én bij dezelfde persoon.



die kerel rijdt volgende keer zonder zaad ...





Familieuitstap met de club. Terwijl de heren de polders van Zeeuws - Vlaanderen verkennen laten ze vrouw en kinderen achter om het bollen onder de knie te krijgen.
Vanuit Sas van Gent richting Sluis langs veldwegen en -wegels. Op een van die veldwegels een valpartij: Mevr. Canardo hapert aan het achterwiel van haar voorligger en zoekt het onzachte asfalt op. Een flink geschaafde knie en een snee in de duim is het resultaat. De fiets is er al even erg aan toe, verbogen linkershifter waardoor de ketting op het kleinste voorblad blijft liggen. Gelukkig hebben we een gelegenheidsclublid bij, en laat deze mens nu toevallig een fietsenmaker zijn. Shifter is wel naar de kl*te, maar Mevr. Canardo kan wel verder op haar lievelingsversnelling.
Na een kleine pitstop in Sluis, waar niemand geloofd dat er daar ooievaars rondvliegen, verder over grinderige fietspaden richting Cadzand. Vervolgens door de duinen om uiteindelijk terug te keren naar Sas van Gent.
Leuke rit, maar zo vlak heb ik toch nog nooit gereden; maar wat hebben jullie daar een fietspaden in Nederland, afgescheiden van de rijweg en minstens zo breed. In een of ander dorpje stond een bordje "Slecht fietspad". Euh? Slecht fietspad? Als dat al een slecht fietspad is dan mogen ze hier en daar in de Vlaanders een bordje "Goed fietspad" zetten.







Beetje doelloos rondhuppelen, het stormt een beetje in mijn hoofd....



Kop op, als je rijdt voor een doel, is het altijd een beetje afkicken. Zeker als je van in een mooie bergstreek hebt gereden en het nu weer moet doen met ons "lelijk" landje.... (Hopelijk is er niet meer aan de hand)

nee hoor niets meer aan de hand, ... 
't is vooral een beetje moeilijk plaatsen van de prestatie die je levert...Als je er de diverse fora op na leest, word je redelijk moedeloos...
Maar daar ben ik nu al over, eerste cyclo, en dan meteen de Marmotte,... , uiteindelijk op plaats 2873, en dat wil zeggen dat er nog 4127 na jou eindigen....

Dergelijke prestaties zijn te herleiden tot training en een beetje aanleg... je traint volgens de tijd dat je er in kan en wil insteken en dat zal je terugvinden in het resultaat. Blijkbaar zijn er, en dat zie je hier ook al op de planner, die er veel meer tijd kunnen en/of willen aan spenderen. Jou prestatie mag m.i. uitstekend genoemd worden. Als ik het een beetje kan inschatten heb je ook niet de bagage van reeds vele jaren fietsfanaat te zijn wat bij de meeste die voor je eindigden wel het geval is. Aan de andere kant is het niet aan te raden meteen met één van de zwaarste cyclo's te starten! Ikzelf heb mij eens onvoldoende getraind in de marathon van Houffalise gegooid, volledig uitgeput aangekomen en 2 maand van de fiets niet meer willen weten! Denk er aan, 't is een hobby, en het moet leuk blijven.

Ik kan het niet vaak genoeg herhalen: fietsen moet je doen omdat je het leuk vindt. Altijd en eeuwig zijn er snellere gasten. Tot het moment dat je een top-prof bent. Trainen zet wel zoden aan de dijk maar het grootste gedeelte wordt door je talent bepaald. Als je jezelf gelukkig wilt prijzen moet je andere vergelijkingen zoeken. Jezelf als fietser tegenover jezelf als niet-fietser, denk aan buikje etc. Als niet-fietser je leuker lijkt moet je maar beter ermee stoppen maar dat doe je niet want dan had je nooit de Marmotte uitgereden en daar kun je trots op zijn
. De creme de la creme van de trimmers rijdt wellicht harder maar heel veel trimmers durven er niet eens aan te denken. En de top-10 marmotte-rijders in de tour? Ik denk werkelijk niet dat die binnen de tijdslimiet van een willekeurige etappe aankomen. En wij rijden weer veel langzamer dan die marmotte top-10 maar wat maakt het uit? We hebben toch ons uiterste best gedaan?

Precies wat Henk zegt!
Ik heb dat probleem zo nu en dan ook eens.
Jezelf steeds met andere fanaten vergelijken. Als ik zie hoe sommigen enorm verbeteren dan lijk ik ver achter te blijven. Zeker met de trainingsarbeid die ik maak.
Maar dat is hèt moment om alles weer naar jezelf te halen.
Vergelijk jezelf met jezelf 2 jaar terug en dan zie je dat je 2km/h harder rijd met dezelfde moeite, of de Marmotte met een zeer respectabele tijd (chapeau nog trouwens!) of je zit gewoonweg lekkerder in je vel.
Vergelijk je voor de gein eens met familie en-of vrienden. Doen zij je dit na?...........de helft dan misschien......een kwart?.............Precies! 
![]()
Voorlopig weer lekker genieten van het 'buiten zijn' en niet van het 'presteren.'
Deze peptalk hang ik meteen ook boven mijn eigen bed voor als ik weer een minder moment heb.

gr.

Voor we hier met z'n allen aan de psycho-analyse van Canardo beginnen:
Ik vind fietsen leuk, nog altijd. De voorbereiding voor de Marmotte was al even leuk als de Marmotte zelf. Zo had ik altijd een excuus voor Mevr Canardo als ik weer eens vertrok voor een tochtje van een aantal uur. "Moet jij nu weeral zo lang wegzitten..."Maar de marmotte, zoetje, de marmotte...". Nu, mevr Canardo is precies ook niet van gisteren en ik kreeg meteen als repliek:"jaja, en wat zal het volgend jaar zijn." "ehhh, een volgende marmotte?"
Iemand bij ons in de club zei het nog: " ik zou het niet kunnen, als ik hoor wat jullie er voor gedaan hebben". Gaan fietsen in 't donker als het meer dan 5 graden vriest klinkt voor een mooiweerfietser idd wel alsof het veel opoffering vraagt... Ik vond het eerder leuk: sneeuwlandschappen bij volle maan, enz...
Anderzijds: als je op je fiets zit blijven andere dingen liggen, de ene slaapkamer is nog niet af, de tuin moet nodig een grote schoonmaakbeurt...
Uiteindelijk gaat het erom om voor jezelf grenzen te verleggen... Tot zes/vijf jaar geleden reed ik nauwelijks 3000 km op een jaar, als het kon 1x per week een ritje van pakweg 70 km. Vorig jaar afgeklokt op +/- 8900, dit jaar zit ik al aan +6000....
Was het niet van die echte fanatiekeling Brickyard, geen haar op mijn hoofd dat er aan gedacht zou hebben om ooit eens de Marmotte te rijden. Wel over gedacht en gedroomd, maar effectief rijden? No way. Maar zie: die Marmotte is een feit, die ik ook uitgereden heb (doel bereikt) binnen de tijd die ik mezelf voorop heb gesteld (doel bereikt).
Maar dan begint het te knagen: heb ik teveel km's? Te weinig? De verkeerde? Had ik niet beter te vlug/te traag... Mss kon ik beter....
Dat ik ooit nog eens de Marmotte rij staat vast, waarschijnlijk al volgend jaar, moet mss eens vragen aan Mevr. Canardo of die geen zin heeft om mee te doen.

Als ik eerlijk moet zijn.... Toen ik met die marmotte bezig was en voor de zoveelste keer me afvroeg of ik niet meteen zou stoppen ipv pas na de finish nooit meer een marmotte te rijden, toen had ik wel enorm medelijden met KarinV. Waar had ik haar in meegelokt? Dit afzien doe je je grootste vijand toch niet aan? Gelukkig heeft ieder z'n eigen beleving en is het geen optelsom met die van jezelf dus KarinV zag goed af maar was op haar manier enorm trots op de prestatie. Minder haantje doet ook minder pijn
.
Wat ik nu eigenlijk wil zeggen? Nou, als mevr Canardo er helemaal zelf mee komt moet je haar ondersteunen maar als ze het echt niet ziet zitten, doe haar dat niet aan.... Neem ze dan wel lekker mee zodat jij je lekker thuis voelt en je nog iets meer kan genieten
.

Henk,
sinds mevr. Canardo de fiets ontdekt heeft ziet ze alles zitten...
Maar mss moeten we idd eerst eens beginnen met samen een weekendje Vogezen.. 
Web link to this entry: