Naar huis van de Henk Lubberding Classic.....

Henk Lubberding Classic!

De ene HLC is de ander niet is de eindconclusie. Waar ik twee jaar geleden op de dijk en daarna redelijk met krachten kon smijten was het devies dit jaar aanhaken.......

Na afgelopen zonddag had ik niet meer gefietst met het idee om krachten te sparen, moet ik niet meer doen want dan ben ik blijkbaar gewoon uit mijn ritme.

Bij de start even gezellig een meet en greet met Floepert gehad. Ook onderweg af en toe nog even gekletst. Omdat hij tijdens het Doetinchemse Stadfeest met Frans Duijts wat overvloedig vocht tot zich had genomen heb ik hem ongeveer vier keer voorbij zien komen. Hij reed wat verderop in het peloton, terwijl ik ongeveer op de 150-200e postitie reed.

Het begin van de HLC was gewoon lekker peddelen. mijn beentjes voelden wat afwezig aan, maar daar heb ik voor de Posbank even verandering in gebracht door eventjes te plassen waardoor ik de Posbank op vol vermogen ben opgereden om de boel weer in te halen. De klimmetjes daarna was het opschuiven geblazen zonder veel krachten te verspelen. Daarna reed ik weer rond positie 150-200.

Tot aan ongeveer Westervoort was er voor mijn gevoel een relaxte sfeer. Niet al te veel hoooooo's en brandend rubber van de remblokjes.... Na Westervoort begon echter het feest. Het werd wat zenuwachtig en verschillende mensen vroegen mij wanneer het los zou gaan. Relax man..... Tussen Westervoort en Zevenaar gingen er twee behoorlijk hard op de plaat doordat ze elkaar in de wielen reden. Het gebeurde net naast me zodat ik er geen last van had. Op dat moment was er ook veel commentaar in het peloton. Veel onterecht commentaar omdat het peloton in een trechter kwam voor of na een rotonde of wegversmalling waardoor er geremd moest worden (lijkt mij normaal). Ook terecht commentaar zoals die van een wedstrijdrijder (herkenbaar) die een toerist/recreant corrigeerde die zonodig een 300 meter met de handen los van het stuur moest rijden. Dat vraagt om problemen/valpartijen.....

Die 150-200e plek zorgde er echter voor dat ik de aansluiting met een groot peloton (het eerste peloton) miste na de start op de dijk bij Lobith. Waar ik twee jaar terug veel gas kon geven zat ik nu meteen diep in het rood te rijden. Op ongeveer 25 plaatsen voor me zag ik het breken en zag een groep langzaam aan wegrijden met daarbij Hummelse bekenden als Bas Brinksma en Andre Nusselder. Samen met anderen hebben we geprobeerd om het gat te dichten maar dat is door (onvermogen) niet gelukt. Bye bye, zwaai zwaai..... Zelfs een grote val op de dijk in de voorste groep hielp mij niet om aansluiting te krijgen.

Net na de dijk zag ik Floepert aan de rechterkant staan met een lekke band. Heb nog even wat geroepen maar vooral mijn achterwiel niet afgegeven .

Op de Elterberg zat ik kort tegen kramp aan, geen idee hoe dat kwam want in de weken ervoor was de afstand het probleem niet, maar ja.. Toch enkele renners ingehaald en maar door een enkeling ingehaald. Een goed tempo kunnen aanhouden.

Na de Elterberg begon er een mooie groep te ontstaan die ook gezamenlijk Peeske Bult opreed. Op Peeske lag het eventjes uit elkaar maar daarna ging het tempo er even uit waardoor alles weer bij elkaar kwam en ik nog voren in die groep kon opschuiven.

De Zeddamse Muur was een tegenvaller. Waar ik met trainingen de grote plaat kan aanhouden moest ik nu snel terug naar het binnenblad. Gelukkig kwam ook alles in het stuk naar Beek weer bij elkaar. Staan was er op de Zeddamse Muur niet bij, kramp was nabij.....

Na de tweede keer Peeske Bult ben ik tussen wal en schip terecht gekomen. De wal was een wegrijdende groep van een man of 20-25. Ik had geen macht om ze op Peeske bij te houden. Het schip was een groepje van 6 renners die ik op mijn beurt wel op achterstand kon zetten op de beklimming. Na de afdaling was er bij mij echter geen power in de benen meer te vinden. Wind tegen en licht stijgend zorgde ervoor dat het groepje van 6 steeds dichterbij kwam. Net voor 's Heerenbergh hadden ze mij te pakken. Ik kon nog wel aanpikken en in de sprint naar de finish heb ik er nog een kunnen pakken (de tweede vrouw van het klassement als ik het goed heb...).

Kolere, ik zat goed stuk maar dat zat ik de vorige keren ook wel. Dit keer ontbrak het echter aan macht en power om op de dijk en op de beklimmingen verschil te maken. Reden onbekend...

Andre Nusselder heeft zeer knap gereden en is dik voor mij geeindigd, Bas Brinksma heb ik onderweg (gelukkig) nog kunnen inhalen. Menno heeft gewoon lekker zijn eigen tempo gereden. Floepert (lees ik op zijn blog) heeft helaas door zijn lekke band geen lekkere HLC gereden.

Eerste gevoel was tegenvallend, maar na verloop van tijd was ik toch tevreden. Nu nog even controleren welke plaats ik ben geeindigd, ben wel benieuwd.

Via Doetinchem (Menno opgehaald) naar de Henk Lubberding Classic......

Fris, nat, slappe hap en pijn in de benen..... en dolgelukkig met de warme douche thuis.

De thermometer gaf ongeveer 12 graden aan bij vertrek, dus beenstukken, armstukken en extra ondershirtje aangetrokken. Het lijkt wel of daardoor het lichaam in één keer een stuk minder zuurstof opneemt, slap gevoel en vanaf meter 1 pijn in de benen.....

Bij vertrek scheen het zonnetje nog wel maar naar verloop van tijd begon het wat te spetteren en bij ongeveer km 60 een echte bui over de kop gehad. Dit zoals verwacht middels een blik op buienradar.nl.

Op de veluwe de beklimmingen rustig aan gedaan. Ondanks dat de hartslagen niet extreem hoog waren kreeg ik het snel warm en begon flink te zweten. Het wordt weer twijfelen over de kleding bij deze temperaturen, te weinig = koud en te veel = eerst bezweet en later koud.

Ondanks het slappe gevoel geen beklimming overgeslagen en besloten om richting Elten te rijden. Bij Huissen Sander nog tegengekomen die zo te lezen al even futloos rondreed.

Op de Elterberg (inmiddels in de regen) nog even lekker doorgetrokken. Uitkijken voor de spekgladde steentjes in de afdaling en daarna terug naar huis gegaan.

Thuis lekker genoten van een warme douche, dat was lang geleden......

(Nu nog een keer de fiets schoonmaken)

Aangezien het zoals gezegd met bakken uit de hemel komt, maar even op de Tacx gezeten.

Daarbij de laatste 1 uur en 15 minuten van de Etappe over de Madeleine bekeken (Tour de France 2010).

Lange tijd D2 aangehouden, ging prima.

Een weekje vrij en vandaag tijd om tussendoor even een rondje te doen.

Lekker kalm aan, maar op de Elterberg (3x) toch even doorgetrokken. Bij de derde keer Elterberg zat er een touringcar voor mijn neus, dus heb ik me na een 200 meter maar even omgedraaid om een tweede poging te doen (om wel voluit te kunnen gaan).

De laatste piek (D2) in de hartslag is het viaduct over de snelweg bij Wehl.

De planning is om morgen weer een grotere ronde te doen maar volgens teletekst komt er regen, regen en nog eens regen aan .

Wat wel leuk is, is dat we nog een midweekje Frankrijk hebben geboekt, Hattigny. Mogelijk, als het weer het dan toelaat, kan ik daar nog een rondje maken en o.a. de Col du Donon, Signal de Grendelbruch, le Mont Sainte-Odile en le Champ-du-Feu meepakken. Lijkt me leuk!

Superdagje vandaag!

Om iets over zeven zat ik al op het fietske. Planning was namelijk om eens 150+ te rijden. Aangezien er een westenwind was voorspelt was het doel om richting Zeist te rijden en dan via Rhenen over de dijk weer terug richting Arnhem.

De eerste paar kilometers scheen het ochtendzonnetje me schitterend tegemoet maar bij de Posbank was het bewolkt. Later brak de bewolking af en toe nog eens lekker open.

De beentjes voelden op de beklimmingen van de Posbank-Zijpenberg-Emma Pyramide zwaar aan. Het doordeweekse Tacxen werkt dus.... Maar het ging steeds lekkerder lopen, vooral het stuk na Arnhem tot aan de Ginkelse Heide was lekker. Op de Ginkelse Heide kon ik voor het eerst de tegenwind goed voelen.

In de plaatsjes na Ede was het druk met fietsers. Ze waren echter allemaal zondags gekleed (rok of pak) en gingen naar de kerk. Ik kan me een betere zondagochtend besteding bedenken....

Ook het stuk voor Zeist was mooi. Lekker beschut tegen de wind door het bos en een beetje op en af. Op de terugweg ging ik de beentjes weer voelen. Voor Rhenen was het tijd om even bij te tanken bij een tankstation (cola, mars en aquarius).

Na de brug bij Rhenen (op de dijk) ging het helemaal super. Lekker windje in de rug en de snelheden liepen mooi op. Via Huissen en het pontje weer overgestoken en binnendoor via Zevenaar naar huis geknald.

Vooral het laatste gedeelte viel het me op dat het me nog zo gemakkelijk afging. Hoge snelheden en hoge hartslagen waren eigenlijk makkelijk te doen. Uiteraard hierbij geholpen door de wind, maar toch.

Al met al dus een superdagje vandaag. De route was niet heel bijzonder, er zijn veel mooiere routes te rijden maar met een gemiddelde snelheid over 170 km van 31,6 km/h ben ik zeer tevreden! 

Tacx.

Dit keer zonder laptop maar met Creed op de koptelefoon. Zo kun je je beter concentreren op de intervallen. Beelden op de laptop leiden mij alleen maar af.....

De band is gelukkig weer bij elkaar!

Herstel op de Tacx.

Kijken naar een opname uit de Tour van 2010 (Colombiere-Aravis-Saisies).

Een intensief rondje, niet veel kilometers maar wel veel D2 en D3....

Met de wind mee naar Lobith gereden en vanaf daar de laatste kilometers (ongeveer 35) van de Henk Lubberding Classic gereden. Twee jaar geleden tijdens de Classic hadden op dat stuk veel wind mee, nu had ik 'm veel tegen, pffff wat een verschil. Zo kom je al met de tong tussen de spaken bij de Elterberg aan. Toch wel goed kunnen doortrekken, continue D2 en D3 (alleen in de afdalingen D1) en in de beklimmingen af en toe W. Ook het stuk tussen Elten en Beek was een heel verschil, twee jaar terug zo'n 50 km/h op de teller, nu net over de 30...... Dat verschil werkt eigenlijk continue door, Peeske Bult zakte ik ver terug en de Muur bij Zeddam moest ik toch echt naar het binnenblad. Na de finish zat ik er lekker doorheen, lekker gezweet en dit jaar eigenlijk nog niet zo intensief gefietst.

Ondanks de "maar" 84 km zat ik er behoorlijk doorheen, niks gegeten maar wel wat gedronken. Als ik de HLC ga rijden (staat nog steeds met potlood in de agenda) moet er voor Lobith wel even wat voedsel naar binnen worden gegooid.

Lekker gefietst!

PS1: van de 92 kg ben ik er 1 kwijt geraakt. Wat duurt het lang om oud, taai, aangekoekt vet eraf te krijgen. (als je niet alles wat met slecht voedsel te maken heeft, taart chips etc., wilt afslaan)

PS2: Ik zie trouwens dat er veel personen nog geen fotootje als avatar hebben geupload. Ik zou het leuk vinden als ze dat nog wel doen....

Tacx tijd.

Zembla docu over Rasmussen en Smeets docu over Greg Lemond gezien.

Tussendoor weer wat fladderwerk aan intervallen.

In een poging om wat aangekoekt vet (die verrekte weegschaal blijft minimaal 92 kg aangeven) eraf te krijgen ben ik maar weer eens op de Tacx gestapt.

Laptopje ervoor, wat (zelf gemaakte) opnames van de Madeleine, Colombiere en de Aravis bekeken en daarna nog een Belga docu over Bernard Hinault gekeken.

Tussendoor enkel 6 x 1 minuut Kracht gedaan, stelde dus niet veel voor. 

Naar de Holterberg geweest met Menno.

Heenweg lekker relaxed, terugweg wat harder gereden.

Op de Motieweg voluit gegaan, is ook te zien aan de hartslagen en het geleverde vermogen.

Op het einde nog even lekker zeiknat geregend.

Voor het eerst weer eens op de Tacx gezeten, want het wordt 's avonds al weer vlot donker.

Lekker een DVD'tje aan met de beklimming van de Alpe d'Huez en de Galibier. Als ik er toch niet heen ga moet ik ze maar naar mijn huis laten komen....

Wat een zweten zeg zo zonder tegenwind , zelfs al met D1 en D2.

Rondje Sauerland vanuit Werdohl met Menno.

Toen de wekker ging om een uur of zes regende het pijpestelen. En volgens de weerberichten zou het niet veel beter worden. Maar toen we Dortmund waren gepasseerd klaarde het helemaal op en in Werdohl scheen zelfs de zon! De rest van de dag hebben we geen regen gehad (wel wat dreiging met een enkel spatje). Wat wil je nog meer.....

De planning was een route van 140+ kilometer met 2900 hoogtemeters. Uiteraard zou daarvan afgeweken kunnen worden want zoveel hoogtemeters was Menno maar ik dit jaar ook nog niet gewend.

We waren wat bang dat we last zouden hebben van vrachtverkeer maar niets was minder waar, erg rustig in het Sauerland, het leek wel of alle Duitsers met vakantie waren. Ook helemaal geen fietsers gezien...... is toch een mooie omgeving.

Tot aan zo'n kilometer of 80/90 ging het allemaal prima, daarna begonnen de klimmetjes hun tol te eisen. Menno kreeg continue kramp. Vandaar de route aangepast. De laatste 20 kilometer ging een stuk beter, was ook vlak (licht dalend zelfs).

Al met al een mooie dag. Mooi weer. Lekker geklommen. En mooi wat kilometers gemaakt.

Foto's:

In het spoor van Menno......

Waarom ik weer? (tekst Menno)

Een bewijs van het mooie weer!

En nog één! (incl. mooie omgeving)

En als uitsmijter, eentje van mijzelf :