Velomediane Claude Criquillione. Tijd 5:56:28 (5:57:21 na stortschot binnen). Goud !

Met een laag verwachtingspatroon wegens knieproblemen waren we met vrouw en kind afgereisd naar camping Floreal in La Roche en Ardenne voor deze cyclo.

Om 8 uur, een uur van te voren, vertrokken vanaf de camping richting startvak. Aan de hand van mijn nummer zou ik in het tweede startvak moeten staan. Ik reed dus gewoon met een groepje mee en sta tot mijn verbazing vrij vooraan. Sta een tijdje te babbelen en op een gegeven moment bleek eigenlijk dat ik verkeerd stond en ook dat ik een kaartje had moeten inleveren bij het betreffende startvak om uberhaupt te mogen starten. Stond echter al aardig ingesloten.

Ben dus maar even te voet richting 2^e vak gegaan en het kaartje ingeleverd. De lieve vrouwtjes gaven aan dat ik mijn fiets moest verplaatsen dat anders mijn chip niet zou werken.

Teruggekomen bij m’n fiets vond iedereen dat dit lariekoek was en besloot ik maar te blijven staan. Stond ik daar tussen de grote jongens…….

Het startschot klonk en weg waren we. En hard ook! Gelijk de eerste col van de dag op.

Bovenaan zat ik volgens mij bij de tweede groep. Waarschijnlijk door mijn passieve rijgedrag moest ik op de col zelf nogal wat mensen inhalen. Op Wielertoerist had ik van “MEG” het advies gekregen om in het rood de eerste col op te rijden, als het goed is beland je dan in een groep met ongeveer hetzelfde kaliber renners als jezelf. Nou, dit klopte natuurlijk niet helemaal aangezien dit toch echt de grote jongens waren. Kon de eerste 60 km mee. Kwam ook Djakkie nog tegen die zich erg gemakkelijk  door het peloton  bewoog, hij rijdt duidelijk meer koersjes dan ik…..Ik moet toch nog beter reageren op bepaalde zaken. Soms zit ik niet op te letten en moet ik weer een gat dicht rijden. Kost natuurlijk extra kracht.

Toen moest ik toch echt mijn bidons vullen. Snel maar een 500 ml fles water gepakt, te weinig voor 2 bidons. In 1 bidon zat nog een beetje. Maar ja, de groep was nu gevlogen…..Iedereen had zo z’n mannetjes (of vrouwtjes) staan langs de route voor bevoorrading behalve Janzing (ben ik).

Voelde op deze momenten mijn knie wel, maar kon het nog goed negeren…….

 Viel me op dat deze cyclo echt leeft in deze streek. Overal mensen langs de kant met of zonder muziekinstrumenten. Met het toppunt Col de Haussire. Eerst reden we door La Roche waar al veel publiek was. Daarna knalde we vanuit het dorp de Hauussire op, het leek Alpe d’Huez in een Tour etappe wel, zo druk, geweldig!!!!

Op het laatste stuk Haussire  voelde ik mijn knie nadrukkelijk en begon ik het somber in te zien. Vanaf toen was ik eigenlijk alleen daar nog mee bezig. Kwam nog bij dat het kaarsje langzaam uit ging en ik door diverse groepen zakte. Nog een stukje opgereden met CTWT-er JeroenV (familie, Henk?), die hetzelfde onderging.

Bij de tweede bevoorrading even gestopt om snel wat te eten, bidons te vullen en te plassen.

Na deze stop ging het wat beter. Kon weer wat beter met de groepen meekomen gelukkig. Maar superzwaar bleef het!!! Als beloning kregen we op het laatst een superlange afdaling richting La Roche, helaas met tegenwind. Voor het eerst mistte ik de 12 als daalverzet (heb 13-29). We reden nl continue tussen de 55-60, een echte bijtrap afdaling en ik had moeite om het wiel te houden. We hoefte ook bijna niet te remmen. Op het laatst hielde ik het wiel ook niet meer en suisde ik 100 meter na de groep La Roche binnen. Nog een paar bochtjes en kijken wat de tijd is. Ha, toch nog goud!!! Dit had ik niet meer verwacht vanwege de knieproblemen in combinatie met de dip….

 Het gevoel achteraf was toch nog goed. Toen ik daar mijn diploma ging halen voelde ik al dat ik mijn knie toch niet helemaal verprutst had dus dat viel ook weer mee. Hij kan nu wat meer rust krijgen. Toch zit het met de hoofddoelen niet echt mee dit jaar. La Marmotte 2x lek (en ook al heel licht last van de knie) en nu toch eigenlijk geblesseerd, maar gelukkig toch goed uitgepakt!! Als dat in 2010 achterwege blijft is het al mooi meegenomen!

Vond deze Crique qua ambiance en zwaarte veruit de mooiste tocht in de Benelux. Als het enigzins mogelijk is rijd ik hem in de toekomst vaker en dan gaat Bianca misschien wel bevoorraden! Scheelt zeker een paar minuten, ha, ha!

Foto op de Haussire