Het begin... het laatste nieuws vanuit Nederland

Hallo mensen,

We staan aan de vooravond van een groot avontuur, althans voor sommigen zal deze tocht mogelijk een peulenschilletje zijn, voor ondergetekende toch een hele uitdaging. Veertien dagen achtereen MTB'n over de Pyreneeën. Soms vraag ik mij af hoe het zover heeft kunnen komen. In 2005 en 2007 met enkele vrienden een transalp avontuur gereden: Een zesdaagse mountainbike tocht van Oostenrijk naar Italië. Toen Rob eind vorig jaar informatie aandroeg over de Transpirinaika begon het langzaam te kriebelen. Zou dit avontuur niet te hoog gegrepen zijn? Zou mijn Giant MTB (reeds 5 jaar oud en toe aan lifecycle vervanging) nog geschikt zijn, etc etc. Die Finanzminister heeft vrij snel ingestemd met de aanschaf van een nieuwe stalen ros. Het gevolg was dat een vergelijkend waren onderzoek geleid heeft tot een materiaalkeuze: De Cube AMS Pro 125 XT. Een All mountain fiets, geschikt ook voor het grovere werk.

Na het plaatsen van de bestelling werd mijn geduld aardig op de proef gesteld. Natuurlijk was in de business case opgenomen dat de oude fiets verkocht zou worden, die was dan ook binnen een week verkocht. Liefst 16 weken wachten op de levering van Shimano onderdelen, waarna de fiets halverwege april eindelijk afgeleverd werd. Leo zorgde ervoor dat de as beschikbaarheid aangevuld werd. Hierdoor kon ik tijdens die 16 weken gewoon blijven fietsen op de fiets van Leo, klasse! Na enkele hoogte stages (Oostenrijk en Vogezen) en de nodige kilometers in Nederland afgelegd te hebben staan we nu bijna aan de vooravond van dit grote avontuur.

We (Rob en ik) zullen proberen periodiek, wanneer de dienst Hoog Mobiele Werkplek beschikbaar is in het hooggebergte enkele verslagen aanreiken. Uw webmaster voor de komende twee weken is Ton van der Sanden, die de aangereikte informatie zal verwerken tot iets leesbaars om zodoende u als lezer te blijven vermaken. U kunt ons vanaf 13 september via google maps volgen door de volgende link te selecteren: http://maps.trackingobjects.com/transpirinaikarobhenk Tracking and Tracing ook in de Pyreneeën.

Groet Rob en Henk

Dag 1, de vuurdoop

Gisteren met de auto, met uiteraard dank aan vrouwlief, naar Rotterdam gereden om aldaar de trein te pakken naar Heydenne. Zoals wel vaker gebeurd, komen mensen die het dichtst bij wonen te laat. Zo ook Christiaan, die van Den Haag naar Rotterdam mocht reizen en oponthoud had als gevolg van een vrachtwagen ongeluk. Hij moest zodoende de troep jonge honden alleen nareizen.
Als gevolg van vertraging in Parijs, heeft hij ons bij kunnen halen en had hij nog 10 seconde speling toen hij ons vergezelde in de TGV naar Heydenne.
Een TGV die als stoptrein gebruikt wordt, een nieuwe ervaring.

Vanmorgen om half acht ontbijt, een beetje summier, stokbrood met jam. Morgen de pindakaaspot maar aanbreken. Wie is er immers niet groot mee geworden Vandaag lekker gefietst, in het tweede groep. Twee minpuntjes:
A) het vochtige weer: het leek wel alsof we onder de douche reden. Na de middagpauze werd het langzaam droger. Wat is het dan fijn als je droge kleren bij je hebt.

B) Gunther is gevallen en naar het ziekenhuis gebracht. Status is nu nog niet bekend. We hopen het beste ervan. Vandaag enkele hele pittige klimmetjes, wat ben ik blij met mijn in te stellen voorvorkje: inzakken tot 100 mm en vast, dat scheelt een stuk bergop. We hebben vandaag gekozen voor een minder zware variant, mede als gevolg van het vochtige weer.

Enkele gegevens:

Aantal km: 98,13
Tijd: 5:45
Aantal hoogte meters: 2083
Aantal kcal: Henk: 5213, Rob: 4482

Hoogteprofiel dag1:

Helaas werkt trackingobjects even niet, dus posities via internet zijn nog even niet te volgen, mogelijk indien we internet access ter beschikking hebben, kunnen we e.e.a. beschouwen om te zien wat er fout gaat. We gaan nu even eten, dus die verbruikte kcal'n moeten we maar snel weer bij eten.

Groet Rob en Henk

Dag 2: Ithurburia - Urzainqui

Vandaag staat een mooie rit van Ithurburia naar Urzainqui op het programma, het eerste deel verhard, het tweede gedeelte onverhard.

Na een erg warme nachtrust, het leek wel een sauna omdat de kachel zijn uiterste best deed om alle natte schoenen en kleren te drogen, vertrokken we om 9 uur in twee groepen. Een groep voor de hele snelle mannen (6), de rest vertrok in groep 2.
De warming up bestond uit een leuke afdaling.
Vanuit Esterencuby ging het langdurig pittig omhoog, een geweldig landschap met mooie vergezichten.
De 2e groep viel uiteen in drie kleine groepjes, in verband met het snelheidsverschil.

Het was erg koud in de bergen, zo rond de 9 graden.

De pauze werd op Spaans grondgebied gehouden. Hierna volgde het onverharde deel van de rit. De dag werd afgesloten met een spectaculaire afdaling waarbij dik 700 hoogte meters overbrugd werden.

Na deze mooie afdaling konden we onze fietsen onderhouden en een lekkere warme douche nemen in ons nieuwe onderkomen voor deze nacht.

Tja, dan blijkt dat je twee lekke banden hebt, mogelijk veroorzaakt tijdens de afdaling, waarbij enkele bosjes geraakt werden. Dus na de band in het achterwiel vervangen te hebben, kon er ook een nieuw bandje in het voorwiel. Rob heeft 1 bandje nog kunnen plakken, dus die zal als 2e reserve band de komende dagen in de rugzak meegaan. Vanavond waren beide bandjes nog hard, dus dat geeft vertrouwen voor morgenvroeg.

Morgen staat een iets makkelijker route op het programma, we zullen het gaan beleven.

Nog enkele cijfertjes:
Aantal km: 92
Aantal hoogte meters: 2563 (nieuw record)
Aantal kcal: 5275, Rob iets minder

Hoogteprofiel dag 2:

Via google maps zijn enkele markeringen van de overnachtingen weergegeven: http://maps.trackingobjects.com/TP

Groet Rob en Henk

Dag 3: Urzainqui naar Borda Bisaltico

Hallo beste mensen........

Vandaag staat een korte trip op het programma van Urzainqui naar Borda Bisaltico. Na een goede nachtrust zijn we met een strak blauwe hemel tegen de wind in vertrokken. Na 5 km over asfalt gereden te hebben, kwamen we in het bos, alwaar een single track al snel te voet genomen moest worden.

Bovenaan gekomen ging het verder over een rustige geasfalteerde weg, waarna we via een weiland een smal en vochtig pad opgestuurd werden. Uiteindelijk met de fiets op de rug verder omhoog gelopen. Vervolgens een heerlijke snelle afdaling naar het dorpje Anso, waar de koffie met veel arbeid vervaardigd werd. Na de koffie nog 500 meter gereden voor lunch, heerlijk in het zonnetje.

Na de lunch moesten we even zoeken naar het juiste wandelpad, we denken dat we ongeveer 500 hoogtemeters lopend met de fiets in de nek overbrugd hebben. Ook vandaag weer een lekke achterband, dus Rob sprak zijn voorraad aan. Die was al aardig uitgedund want de achterrem blokjes dienden vervangen te worden. Handig zo'n koelie.

Na de lange wandeling naar boven stond een mooie ruige afdaling te wachten. Dat kostte Jan een derailleur, want die brak helaas af.
Zonder derailleur en ketting zijn we verder naar beneden gereden, alwaar we een fietswissel konden uitvoeren, zodat Jan alsnog de laatste zware 6 km mee kon fietsen.

Een geweldige dag met ongeveer 52 km, 1400 hoogtemeters und viel schieben, zoals de Duitsers dat zeggen, maar ook dat moet beoefend worden. Dadelijk gaan we lekker eten en dan snel naar bed, met de oordopjes in

Hoogteprofiel dag 3:

Groet Rob en Henk

Dag 4: Borda Bisaltico - Villanua

Hallo allemaal,

Vandaag, dinsdag 16 september staat een enerverende passage door de Aguas Tuertas en een heftige afdaling vanaf de Puerto de Escale op het programma.

Vanmorgen na een groepsfoto zijn we met 4 graden begonnen aan de rit. Een lichte afdaling die gevolgd werd door een prachtige onverharde klim tot ongeveer 1650 meter hoogte. Deze rit voert ons door een kloof, waardoor weer schitterende foto's gemaakt konden worden. Na de lange ongeveer 14 km onverharde klim (hartslag onder de 135 gehouden) werd de lunchplek bereikt.

Voor ons een schitterend vergezicht van het dal, tussen het immense gesteente. Na de lunch mochten we het groene veld in dit dal doorkruisen, waarbij menig riviertje over gestoken moest worden. Voor sommige collegae betekende dit naast natte voeten, enkels en kuiten, ook natte benen om de riviertjes over te steken. Een mooi gezicht, wadend tot je middel in het water met je fiets boven je hoofd. Een kwestie van de juiste route weten te vinden. Met nog steeds droge voeten werd de Frans - Spaanse grens bereikt. Hier hebben we even de tijd genomen om van het immense uitzicht en de te nemen afdaling in de kloof te genieten.

Jan had gelukkig een klein engeltje bij zich, want hij gleed bij de afdaling uit......en bleef een val in het ravijn bespaard. Je moet er niet aan denken. Een geweldige afdaling volgde, die vervolgens door een mooie klim over de col de Somport. Na een lekker glas cola bij de Spaanse grens werd nog een mooie zware onverharde afdaling ingezet. De vermoeidheid nam toe, wat uiteindelijk resulteerde in een valpartij, op de schouder. Gelukkig liep e.e.a. toch nog goed af, waarna we uiteindelijk het hotel bereikten.

Resultaten van deze dag:

- Rob gevallen, tand door de lip.
- Henk gevallen, zere schouder
- Rob lekke voor- en achterband

Indien we deze route morgen zouden overrijden, dan doen we met z'n allen deze geweldige rit nog een keertje over. Dag vier spant de kroon in het rijtje met mooiste tripjes. Nu eerst nog even de fiets poetsen, al die koeienstront (sorry) eraf poetsen en de ketting weer in het vet zetten voor de rit van morgen.

Hoogteprofiel dag 4:

Groet Rob en Henk

Dag 5: Villanua - Linas de Broto

Hallo Allemaal,

Vandaag om 09.30 uur van start gegaan voor een rit van 82 km en op papier 2127 hm. Na enkele kilometers gingen we een onverhard pad op waar we 700 hm overbrugd hebben. Ongelooflijk die paden, je moet voortdurend tussen de grote en kleine rotsblokken je pad zoeken. De zon brandde op onze ruggen en het water barst uit je lijf. We werden echter beloond met een snelle en ruige afdaling, gelukkig werd hij naar onderen iets vlakker. In een dorpje bij de fontein was de uitgebreide lunch, alles wat los en vast zit wordt in de monden gepropt. Na een kop koffie in het dorpscafé word de rit vervolgd. Nadat we een riviertje overgestoken hadden, zaten we alweer op de volgende klim, steil, keien en warm. Ploeteren optima forma. Hier kom je voor?

Het hele ploegje, 8 man sterk was dan ook blij dat we op een asfalt weg aankwamen. Na enkele kilometers dalen werden we echter alweer een onverhard pad opgestuurd, gelukkig niet zo steil en een fatsoenlijke ondergrond om over te fietsen. Ongeveer 12 km voor de finish in een pittoresk dorp nog een cola gedronken om de laatste loodjes voor vandaag te volbrengen. Een aantal mensen zitten er al behoorlijk doorheen.

Als afsluiter voor vandaag moeten we nog een col omhoog, gelukkig over asfalt, maar na zo een dag gaan die laatste 400 hm niet soepel meer. In een lang lint komen we boven, waar we verzamelen voor de afdaling naar de slaapplek. We hebben weer een avond en nacht om de fiets en ons zelf op te lappen voor dag 6.

Hoogteprofiel dag 5:

Groet Rob en Henk

Aanvulling van Ton: Het wordt iets ingewikkelder met het volgen van de route middels Trackingobjects.
Er zijn 2 versies nu die verschillende beelden weergeven. Ik geef beide links hieronder mee.
Degene die door Henk en Rob wordt bijgehouden: http://maps.trackingobjects.com/transpirinaikarobhenk Degene die door Thiery wordt bijgehouden: http://maps.trackingobjects.com/TP

Dag 6: Linas de Broto-Saravillo

Hallo allemaal,

Vanmorgen met een lichte bewolking vertrokken uit Linas de Broto. In de roadmap wordt deze rit als 'ongenaakbaar' bestempeld. Speculaties omtrent hetgeen ons te wachten staat zijn niet van de lucht, immers tot op heden is het woord ongenaakbaar nog niet eerder gevallen.

Omdat we vandaag een klim naar de Sierra de las Cutas gaan maken, een onverhard rotsachtig pad met stijgingspercentages tot 20 procent, mochten we slechts twee aan twee starten met een kwartier tussen ruimte. George had zelfs toestemming van de burgervader aangevraagd en gekregen, mits we aan voornoemde voorwaarde voldeden. Zodoende zijn we vanaf het hotel in twee groepen na elkaar vertrokken om het wachten om te mogen starten en te beginnen aan de klim te bekorten. Vijftien minuten klokken kunnen we niet zo goed :-) , zodoende starten we als tweetal vlak na elkaar.

De klim laat weer weinig te wensen over, voortdurend zoekend naar het juiste pad om zoveel mogelijk grip te krijgen. We klimmen in een keer zo'n 1300 hoogtemeters (!) en komen uiteindelijk op bijna 2200 meter hoogte uit. Tijdens de klim had zowel Hester alsook Rob problemen met het achterwiel, dus beide achterwielen werden met vereende krachten en technisch vernuft en inzicht door toedoen van Emiel, Heiko, Paul, Rob, Hester en Nikolaas gerepareerd. Zodoende konden zowel Rob alsook Hester de route verder vervolgen.

Op de top van de beklimming bleven we ongeveer op 2100 meter hoogte fietsen, waarbij we nog even genoten hebben van de geweldige panoramaview. Mijn hoogtevrees werd danig op de proef gesteld. Een geweldig uitzicht vanaf een enorme hoogte met veel diepgang. Met 40 tot 50 km/uur over de toppen van de berg rijden, genietend van het uitzicht: geweldig. Vervolgens werd de afdaling ingezet waarbij, door al het losliggende gesteente veel kracht uitgeoefend werd op de handen en de stuurmanskunsten werden danig op de proef gesteld.

Onderaan de berg was de lunch weer uitstekend verzorgd door George en Ad, waarbij nog 5 euro smeergeld betaald moest worden aan een lokale heer (ahum). Klaarblijkelijk mochten we daar niet onze lunchplek innemen. Die 5 euro zorgde ervoor dat we een uurtje respijt kregen. Na de lunch werd de route door de kloof vervolg, onvoorstelbaar mooie vergezichten en zeer steile gesteentes. Na op de camping iets gedronken te hebben begonnen we aan een nieuwe onverharde klim.....weliswaar een eenrichtingsweg (van de andere kant). De laatste 10 km werden over het glooiende asfalt afgelegd.

Nog enkele gegevens:
Afstand: 92 km
Aantal hoogte meters: 2118 hm
Aantal verbruikte kcal: 4293 kcal
Totaal aantal kcal na zes ritjes: 27001 kcal Na dik zes uur fietsen was deze dag en deze rit inderdaad 'ongenaakbaar' te noemen.

Hoogteprofiel dag 6:

Dag 7: Saravillo - El Run

Hallo allemaal,

Vandaag begonnen met een onverharde asfaltklim naar Sin, van waar we verder klommen over een mooie onverharde klim naar Gistain op ongeveer 1400 meter. Vervolgens afgedaald naar Plan. Daar in het zonnetje op een terrasje ons te goed gedaan aan koffie en uiteraard onze lunchpakketten. Uiteindelijk toch maar weer op de fiets geklommen om via een prachtige doorsteek door weilanden, over rotsblokken en een riviertje op de piste over de Col de la Crux te geraken.

In de zon over een pittig pad maar weer de nodige hoogtemeters overbruggen. Uiteindelijk kunnen we gaan dalen over rotsen, gravelpaden en asfalt om op de hoofdweg naar El Run te geraken. Deze loopt door een indrukwekkende kloof. Vandaag was het een "rust etappe" in de Transpirinaika, 59 km en 1668 hoogtemeters. Wij hadden toch een ander idee van rust.

Hoogteprofiel dag 7:

Groeten van twee uitgeruste mannekes.

Rob en Henk

Dag 8: El Run - Capdella

Hallo allemaal,

Vanmorgen vertrokken vanuit ons riant onderkomen in El Run. De zon was nog verscholen achter de bergen dus het was redelijk frisjes. Al gauw konden de overjasjes uit, want de temperatuur begon gestaag te stijgen. Zowel verharde als onverharde wegen werden overwonnen. Uiteindelijk gingen we via de Col de Bonansa naar het pittoreske Bonansa, waarna we weer onverhard verder gingen op weg naar de lunchplek in El Pont de Suert. Na de lunch werd de Col de Perves bedwongen.

Kijkersvraag voor thuis: Op welke hoogte ligt de top en klopt de aangegeven hoogte met de werkelijkheid?

Tijdens de lunch hadden we besloten om een nieuw stukje route te gaan onderzoeken. Dus na de top van de Col de Perves werd het pionierswerk ingezet en hebben we een nieuwe zuidelijke route bereden, volledig onverhard. Een geweldige nog onverharde route met uitzicht op het bergdorp Cervoles. Na een frisje gedronken te hebben in Senterada wachtte nog 18 klimkilometers naar de eindbestemming. Met een gemiddeld percentage van 6 procent een aanrader na 90 mountainbike kilometers.

Na 6 uur en 45 minuten fietsen waarin 102 km en 2467 hoogtemeters overbrugd werden kunnen we met een goed gevoel terug kijken op deze zware etappe. Dag 8 zit erop. Morgen vanaf het startschot zullen gelijk 1000 hoogtemeters overbrugd moeten worden. Dus na het eten gelijk naar bed met de oordopjes in.

Hoogteprofiel dag 8:

Groet Henk en Rob

Dag 9: Central de Capdella-Sant Joan de L'Erm

Hallo allemaal,hierbij een beetje laat het verslag van de 9e memorabele dag

De koninginnenrit staat vandaag op het programma. Direct na de start begonnen we aan de onverharde klim naar 2200 meter hoogte. waarbij dik 900 hoogte meters overbrugd werden. Natuurlijk werden er mooie kiekjes onderweg geschoten, waarbij vooral het diepte profiel op de gevoelige plaat moest komen. Helaas hebben we hier geen internet tot onze beschikking, anders zouden we de kjkers thuis graag willen laten meegenieten van de geweldige views. Het Parc National de Aigues Tortes werd doorkruist waarbij we ongeveer 20 km op hoogte (tot max 2300 meter) bleven.

Een groep Spaanse collegae hebben we nog even geholpen onderweg aan het pompje opdat ze een lekke band konden vervangen. Nadat we het pompje later tijdens de pauze terugkregen en natuurlijk hartelijk bedankt werden voor de hulp, konden we even later op volle snelheid gebruik maken van onze stuurmanskunsten en zodoende de Spanjaarden passeren alsof ze stilstonden. Een lange afdaling stond ons te wachten, waarbij onderweg voor de kijkers thuis nog enkele filmpjes gemaakt werden. Nadat de camera opgeborgen was, werd de achtervolging ingezet op de vier hoofdrol spelers. Een beetje vermoeid na al dat schoons had ik voor mezelf besloten om de laatste hoogtemeters maar rustiger aan te doen, immers de hoofdrolspelers waren allang voorbij en inhalen was een illusie.

De schrik was dan ook groot toen ik even verderop na een scherpe bocht het stof zag optrekken, Rogier was hard onderuit gegaan.
Waarschijnlijk een steen die de controle over zijn fiets overnam, waardoor hij net na een bocht gelanceerd werd en hard ten val kwam.
Na enige primaire medische handelingen en onderzoek voor zover dat door een leek vastgesteld kon worden, lag de prio bij stabilisatie. Na enige tijd en met veel pijn besloten we om rustig wandelend verder af te dalen, immers auto's konden hier in het onherbergzame terrein niet komen. Gelukkig was er een Spanjaard op een Quad die begreep dat er vervoer noodzakelijk was om verder af te dalen.

De ziekenbroeders waren gewaarschuwd, Rogier, die nog steeds veel pijn had, werd even later per ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Eerste diagnose was dat hij naast de vele open wonden ook twee ribben gebroken had. Geschrokken van het voorval zijn we verder afgedaald naar de lunchplek, die weer ouderwets goed verzorgd was. De mtb'ers hadden allen hun weg vervolgd, of via de geplande route of via een iets eenvoudiger route. Toen wij met z’n drieën (Dick, Gerard en ondergetekende) na de lunch verder wilden, hebben we de eenvoudiger route genomen, anders zouden we niet op tijd binnen zijn. De eerste km's de wind fel op kop, daarna een stevige warme klim. Gelukkig werd speciaal voor ons een klein restaurantje geopend alwaar we ons te goed deden aan de cola, koffie en de liefde van de oude Spaanse gastvrouw voor Barcelona.

De route werd vervolgd, waarbij we helaas enigszins omgereden hebben. Om acht uur 's avonds waren we dan eindelijk op de eindbestemming gearriveerd, alwaar we door de reeds schone collegae Mtb’ers hartelijk werden verwelkomd.
Geweldig om zo'n enthousiast ontvangst mee te mogen maken, na zo'n vervelend avontuur/voorval.

Rob heeft na de pauze de normale route gereden in de felle zon, zijn wangetjes zijn mooi bijgekleurd.

Enkele gegevens:

Aantal hoogte meters: Henk: 2478, Rob: 2610
Aantal km: Henk: 95, Rob: 99

Weer een mooie dag, geweldige route met helaas een naar ongeval. Rogier we wensen je vanaf deze plaats veel sterkte en een spoedig herstel toe.

Hoogteprofiel dag 9:

Groet Rob en Henk

Dag 10: Sant Joan de L'Erm - Tuixent

Hallo allemaal,

Vandaag de tocht een beetje geïmproviseerd begonnen: Een deelnemer, Rogier, ligt nog in het ziekenhuis. De rit voert ons over diverse loipes naar Col de Lex. Hierna volgt een afdaling die ons op het asfalt van de Col del Canto brengt, gelukkig dalen we verder. Niet veel verder gaan we alweer onverhard en komen langs het dorp Noves de Segre, alwaar koffie met twee stukken apfelstrudel genuttigd wordt. De broodnodige energie voor de zware klim over de Col d' Arnat. Die klim is echt heftig en soms erg steil. Henk kwam in een dipje terecht, het gaf ons de gelegenheid om lekker te herstellen. Lange afdaling naar de lunchplek. Goede en mooie lunchplek met het vertrouwde assortiment. Vervolgens weer op pad om over een smalle en steile piste naar Fornols te klimmen. De onderlinge verschillen bleven beperkt. Na enige discussie werd de afdaling opgezocht die precies bij het volgende geitenpad uitkwam. Over dit golvende pad hebben we de resterende 6 km afgelegd naar Tuixen.

Afgelegde afstand 72 km en 1695 hoogtemeters. Een makkie dit keer.

Hoogteprofiel dag 10:

Groet Henk en Rob

Dag 11: Tuixent-Refugi del Rebost

Hallo beste lezers,

Vandaag hebben we ons aangesloten bij de betere fietsers van deze Col d'Extreem (Bjorn, Remie, Jeroen en Jeroen). Niet omdat we ons nu zelf zo goed vinden, maar meer om het feit dat we de normale blauwe route wilden volgen. De rest van de fietsers besloot om vandaag de kortere (meer asfalt) variant te rijden.

De eerste onverharde klim Col de Mola (1865 m) werd bedwongen. De benen voelden goed, in ieder geval goed genoeg om met die snelle mannen mee te fietsen. Soms op gepaste afstand. Dankzij de dichte mist en de kou bleek de afdaling erg zwaar te zijn. We hadden het ontzettend koud tijdens de afdaling. Aan het einde van deze afdaling kwamen we in het dorpje Gosol, alwaar we ons te goed deden aan de koffie en donuts, om zodoende een beetje warm te worden.

Na de koffie en de dankzegging aan de plaatselijke kroegbaas, ondanks het feit dat Jeroen geen contact kreeg om het 2e kopje te bestellen zijn we begonnen aan de asfaltklim over de Col de Josa (1625 m). Na deze klim en de daarop volgende afdaling mochten we het markante El Collel (1845 m) proberen te bedwingen. Een klim die nog nooit iemand in 1 keer gereden heeft, wij dus helaas nu ook niet. We mochten al 'Schiebend' naar boven.

Na de afdaling richting de lunch hebben we de laatste colletjes bedwongen, eerst via het asfalt, later via het onverharde steile pad in het bos. Het leuke van de asfaltklim was de met witte verf bespoten namen van Rob en ondergetekende. Dat doet je natuurlijk erg goed, ondanks het feit dat die asfaltklim niet lekker liep en Rob onbedoeld een grote voorsprong nam. De daarop volgende bosklim ging ondanks de 14% stukjes erg lekker en zo werden de laatste 5 km van deze 64 km lange tocht met 2303 hoogtemeters goed afgelegd.

Hoogteprofiel dag 11:

Groet Rob en Henk

Dag 12:Rebost - Planoles

Hallo allemaal, Vanmorgen rond tienen vertrokken uit de berghut in Rebost. Prima gegeten, diner en ontbijt. Je kon merken dat ze aan sportmensen gewoon waren. Het ATB pad waar we gisteren gestopt waren, moesten we vervolgen naar de top. Nog 3,5 km klimmen met gemiddeld 10 %, volgens Henk zijn electronica. Best lekker met nog stijve benen.

Vervolgens over asfalt verder klimmen naar de Coll de Pal (2080 m). Daarna is het dalen over paden en skipistes naar La Molina, waarbij de remmen maximaal getest werden. Diverse schijven waren blauw. Een stukje op en neer voordat we in een cafe een bakkie konden doen. Vervolgens de fiets weer op voor een frisse afdaling, voordat we gelukkig weer een onverharde beklimming op konden. Henk had denk ik goede benen, hij besloot om eens aan de boom te schudden met een langdurige tempo versnelling. We schoven rap door het peloton naar voren en ik besloot het tempo werk over te nemen. Vlak achter elkaar kwamen we op de top van de Coll de Toses. Nog een poosje spelen op een piste, stukie op, stukie neer, voordat we bij de lunchplek arriveerden. Hier gingen enkele mensen op een hellinkje testen hoe hoog ze tegen de berg op konden rijden....

Wij waren zoals gebruikelijk voornamelijk de inwendige mens aan het versterken. Na een gezellige pauze, het laatste stukje van de rit opgepakt. Opnieuw een koude maar pijlsnelle asfalt afdaling, gevolgd door een klimmetje naar de herberg in Planoles. Deze wordt gerund door een pater. We moeten zowaar even wachten voordat het busje er is. Afstand vandaag 49 km en 1216 hoogtemeters, voor Transpirinaika begrippen een makkie en zo voelt het ook.

Hoogteprofiel dag 12:

Nog twee dagen vlammen en onze uitdaging zit erop.

Met vriendelijke groet, Rob en Henk

Dag 13: Planoles – Notre Dame du Coral

Hallo allemaal (voor de een na laatste keer),

Vandaag hebben we ons verplaatst van Planoles naar Notre Dame du Coral, 58 km en 1840 hm. Voordat we vertrokken moesten we met de pater en zijn staf op de foto. De mensen waren opgewonden en luidruchtig, want het zonnetje kwam over de bergen en de lucht was blauw. Over pittoreske weggetjes naar Ribes de Freser gereden, waar we gelijk de eerste koffie dronken. Ondertussen kon ik mijn vierde lekke band verhelpen.

Gisteravond had ik al een nieuwe voorband gemonteerd, in de oude zat een grote snee. Ongetwijfeld op een scherpe steen open gesneden. Het materiaal krijgt hier wel wat te verwerken. Na de koffie/reparatie verder getoerd naar Pardines waar we gestopt zijn om een colatje te scoren. We moesten de Collado Verde over naar Camprodon. Er zaten op die klim zowel stijgend als dalend diverse stukken van ruim 20 %. Op stukjes van ongeveer 10 % ertussen kon je even "herstellen". Het is door de ondergrond en vermoeidheid in de benen niemand gelukt om zonder lopen boven te komen. Afdalen lukte eenieder zonder lopen, een deelnemer maakte een kleine schuiver, maar kwam met wat schrammen redelijk goed weg.

De lunchplek in het stadje lag prachtig bij een oude romeinse brug en een stuwtje in de rivier. Na de lunch ging het in een sloom tempo richting laatste beklimming, de stukken taart moesten eerst verteren. Na een koffiestop (alweer) begonnen aan de klim richting de Franse grens. De piste stopte en we vervolgden een GR pad naar de grens. Tweehonderd meter klauteren om honderd hoogtemeters te overbruggen met je fiets op de nek. Daarna moesten we afdalen tussen bremmen, doornenstruiken, bramen en ondertussen de diverse koeienvlaaien vakkundig trachten te ontwijken. Je zag de deelnemers niet, maar hoorde ze wel vloeken als ze ergens in vastzaten. Uiteindelijk is iedereen meer of minder geschaafd in het kerkje aangekomen waar we overnachten. Nog maar 117 km tot de kust.

Hoogteprofiel dag 13:

Groeten Henk en Rob

De laatste rit: ND du Coral - Argeles Plage

Voor vandaag, vrijdag 26 september 2008 stond de laatste etappe van de Coll d'Extreem 2008 alias Transpirinaika op het programma.. Na een goede nachtrust in het kerkje te Notre Dame du Coral en een goed ontbijt konden we ons opmaken voor deze afsluitende rit over 115 km en 2031 hoogte meters met als einddoel: de Middellandse Zee.
De eigenaresse had een leuke single trail in petto en zodoende zijn we met het overgrote gedeelte van het peleton begonnen aan deze loodzware eerste kilometers.

In die 50 minuten durende afdaling, waarbij we meer liepen dan gefietst hebben kunnen we de volgende balans opmaken:

Rob, Bjorn en Jeroen zijn allen onderuit gegaan met de fiets.. Gelukkig liep alles goed af en konden ze de route verder vervolgen.
Door het volgen van die single track werd de groep aardig uiteen geslagen, waardoor grote tijdsverschillen ontstonden.

De eerste onverharde klim diende zich aan en Jeroen, Marcel en ondergetekende namen onbewust een grote afstand van de laatste groep, eigenlijk het teken om de achterstand met de andere deelnemers in te lopen.

Bij het bereiken van de lunch kwamen Marcel en ondergetekende (met alweer een zachte band) als laatste aan. De laatste groep had de route verder niet meer vervolgd, maar de grote weg naar de lunchplek genomen. Rob nam de honneurs voor het verwisselen van het binnenbandje waar, opdat ondertussen de lunch genuttigd kon worden. Snel een stokbroodje met zalm naar binnen gewerkt om vervolgens weer te vertrekken: de asfaltklim Coll de l'Ouillat. Samen met Dick en Gerard zijn we aan de klim begonnen, echter de benen van Rob waren ondanks de val van die superieure kwaliteit, dat hij de Top van de kilometerslange klim snel bereikt had. Daar troffen we de andere groep die deze klim reeds volbracht had. Na een snelle kop koffie en een colaatje volgde de onverharde afdeling naar Argeles sur Mer aan de Middellandse Zee.

Soms ging het in de afdaling nog erg hard, waarbij de rangorde qua daalcapaciteiten nog even getoetst werd.. Nadat een ieder zich gemeld had bij de verzamelplek bij de Lidle, werden de laatste kilometers naar het strand afgelegd, alwaar George en Ad met de ontkurkte champagne flessen stonden te wachten. Met veel gejuich werd het strand van Argelus sur Mer meester gemaakt, vele foto's werden er genomen, felicitaties over de behaalde prestatie uitgewisseld en sommigen doken euforisch in de zee. De Transpirinaika 2008, het avontuur dat 14 dagen geleden begon, was (helaas) ten einde.

Hoogteprofiel dag 14:

Groet Rob en Henk

De gereden route Coast2Coast 2008 is in Google maps te bekijken: http://maps.trackingobjects.com/transpirinaikarobhenk