Technische en rustige training met de club.

Speter spater spater lekker door het water ik ga nog niet .......

Ritje in de regen dus

Met TriOss de koppeltraining voor de Tri Before You Die leden als oefening gedaan. Daarna nog een blok training op wedstrijdtempo gedaan. Ging goed..... alleen wel veel regen, lijkt wel herfst.

Tacxen

I.h.k.v "Kilo-afknallers":  tweede stuk glandon.

994+497= 1491 KCal

WW ik ben die vieze natte koude bende zo zat! Maar ja elke km is er één 

Regeneracja z "bagazem" w foteliku 

herstel

Lekker gelopen en er zit progressie in

Cardio fitness en roeien

Crosstraining.

Onnion - Megevette - St Denis - Messy ( Route de Sommand/La Ramaz ) - Mieussy - Taninges - Samoens - Morillon - Chatillon sur Cluses - Marignier (piste cyclable jusqu'à Bonneville) - Cote d'Hyot - Peillonnex - La Tour - St Jeoire - Onnion

Anytime: geen virtual trainer maar 'gewoon' op de hometrainer gefietst.

Het was erg druk, dus maar 23 min. gefietst. Daarna wel uitgebreid rek-strek.

Het weer de komende dagen zal niet schitterend zijn. Voor de wedstrijd zondag belooft dat niet veel goeds. Het zwemmen zal zeer waarschijnlijk ingekort worden of vervangen door lopen. Ook voor La Roche - een week later - is er niet veel beterschap in zicht. En dat in een periode dat ik beter zwem dan ooit...

Le Ventoux,  c'est fini !

Mais cela monte quand même !

Heel rustig rondje over de hei
Benen voelden goed, verder ging de hartslag niet omhoog of met moeite. Af en toe ook zwarte sterretjes voor de ogen. Toch nog redelijk doorgelopen.

Herstelloopje, had ik spontaan even zin in. Verbazingwekkend; geen spierpijn, he-le-maal nergens last van. Haha

ingekort wegens regen, kletsnat

Na een moeizame start in 2e instantie toch iets van een training kunnen gaan maken. Veel gestaan (in totaal een geschatte 3 kwartier) en ook flinke stukken krachttraining (wind tegen stukken) 50/11 dus hopelijk zinvol. 

DK Oost - Luttenberg

Training

Na 2 weken niet gefietst te hebben (je hebt zoveel te doen als je vrouw er niet is) vandaag een klein rondje gereden om er weer "in" te komen. Het weer was niet bijzonder goed, dikke wolken maar nog droog en behoorlijk fris. Dus lange broek en windjack aan. Op de helft van de rit begon het te motregenen, deze wer alleen maar sterker en ging tenslotte in regen over. Dus lekker nat geworden. Het trappen ging vandaag best goed na de lange pauze. Een goede D2/D3

Nach fast 2 Wochen nicht Fahrrad fahren (man hat soviel zu tun wenn die Frau nicht Zuhause ist) heute eine kleine Runde gefahren als "Wiedereinstieg". Dat Wetter war nicht sehr vielversprechend, dicke Wolken, ziemlich frisch und noch trocken. Also, lange Hose und Windjacke angezogen, Halberwege fing es an zu nießeln was aber stärker wurde und schließlich in Regen überging. Also schön naß geworden. Trotz der lange Pause ging es ganz gut heute. Eine gute D2/D3

DK oost

Rondje met de nieuwe BMC om de zinnen wat te verzetten

Rondje Beverkoog

Hersteltraining

Duurloop

Rustige duurloop met af en toe wandel. 10km en dat blessurevrij. Heerlijk!

Sinksens rally in in Moen.

Garmin hoogtemeting nog maar eens compleet van slag door de vochtigheid. Zowat heel de rit in de regen/miezer.... 

randonneurs

Samen met TriOss, een lekker rondje gefietst. Langs de dijk, even stevig op de pedaaltjes gestaan.

Rondje Posbank met Dick, Rob en Paul. Singlespeed 36x19.

MTB-parcours Zuid oost Veluwe

Vanaf PrinsHeerlijk met Dick, Emiel en Rob. Ging redelijk na de rit van gisteren. Gezien de miezer in het begin besloten alleen de ronde te doen en niet Zuid west Veluwe erbij. Na afloop een paar kopjes koffie bij PrinsHeerlijk, Emiel en Dick bedankt !

Hoofd leeg fietsen. Niet gelukt.

Na de hele communievoorbereiding en de afwerking van de verbouwingen kan ik eindelijk weer wat meer trainen, en gaan we nu in rechte lijn naar de halve triathlon van Deinze.

De looptraining van vandaaag liep, gezien de bourgondische dag gisteren, heel vlot, met een verbazend gemiddelde van 11.5, zeer tevreden dus.

Kluisbergen - Gullegem - Kluisbergen

Val gvd

Mon compteur étant encore en panne il faudra voir le blog de Mad, sauf pour la moyenne.

Ce lundi 20-05  matin il n'y a pas l'ombre d'un nuage dans le ciel.

Mais à 7H00 la température est digne d'un mois de février.

Bref nous enfilons notre tenue d'hiver et direction le Ventoux coté Bedoin.

Dès le premier kilomètre Mad s'envole je vais donc passer une matinée en solitaire.

Mais cela faisais partie de notre contrat, chacun pour sa peau.

Les 130km et 2500m de dénivelé de la veille sont encore présents dans nos jambes, mais à priori mes pattes les supportent moins bien.

Bref je me bats contre la pente, j’avance au courage car c’est dur, il ne fait pas très chaud, et je n’ai pas de bonnes sensations.

J’attends avec impatience le chalet Reynard car je sais que les 6 derniers km sont un poil moins pentu.

Il finit par arriver, sur le grand parking de gauche des gens sont en train de monter un chapiteau, je comprends qu’une cyclo sportive va surement passer par là dans la journée.

Je croise alors un chasse neige qui descend la route, je me dis qu’ils doivent le changer de garage.

Je vois le sommet 6 km plus haut, il est saupoudré de neige, un peu comme un biscuit à la cuillère est saupoudré de sucre.

Ce que j’avais espéré se produit, la pente devient plus acceptable.

Dans les 3 derniers kms j’enfle mes gants de soie car j’ai froid aux doigts malgré l’effort que je produis et la vitesse assez faible.

C’est à ce moment que j’entends des cris d’encouragement et des applaudissements. Ils ne sont pas pour moi, mais pour les cousins de henk qui ont investi le Ventoux.

Sur la journée nous en croiseront au moins 200 tous vêtus avec la même tenue, certains auront fait le Ventoux cotés Bedoin d’autres coté Malaucène et certains probablement des 2 cotés.

Ils ont leurs véhicules accompagnateurs et 2 ambulances, aux couleurs hollandaises.

A 3 km du sommet je croise les premiers qui descendent, les 4 ,5 premiers descendent à une allure normale, les autres sont debout sur les freins.

Je me dis intérieurement ces gars-là ils grimpent bien, mais ils descendent comme des fers à repasser.

Puis soudainement mon cerveau sort de son hibernation, et j’analyse ce que j’avais remarqué de puis un petit moment.

Mes pneus crissent sur le sol,------------2 raisons pour expliquer cela, le sel qui a été répandu sur la chaussée, et une très fine couche de neige et glace mêlées.

Bref au bout de 2 heures d’effort j’atteins le sommet, j’espérais 1h 45’, mais bon pas de stress. Je profite de  la présence des belles supportrices venu du plat pays pour me faire photographier suivant mon meilleur profil au pied de la TV Tower.

Puis j’enfile mes gants d’hiver, mon bonnet de sous casque, ainsi que ma veste d’hiver imperméable et coupe-vent.

Eh oui je suis monté avec 2 kg de bagages si l’on tient compte de ma mallette fixée à mon tube de selle.

Puis je plonge en direction de Malaucène, je plonge à 15km/h car par endroit il y a des coulées de glace, plus une fine pellicule de glace ou de neige identique à celle de l’autre versant.

De plus il y a des cyclistes bataves qui prennent les virages à la corde pour gagner quelques 100 ième de secondes, il y a les accompagnateurs qui roulent à gauche pour filmer leur héros.

3 à 4 km en dessous de la station du mont Seurin, la route devient plus praticable, mais je ne suis plus suffisamment concentré pour accélérer l’allure.

Un peu plus bas je croise Mad, qui grimpe la deuxième face à un bon rythme.

Je me dis alors que j’ai pris grave, je décide alors que à 10h 15’ ou que je sois je ferais demi-tour car j’ai un impératif absolu.

A 13H00 pile poil mon vélo doit être dans la remorque du bus.

Au vu de ma première montée la seconde risque d’être difficile, et comment sera la descente de l’autre côté.

Chose promise chose due à 10h15’ j’aperçois une petit parking au soleil, je stop ma monture, et je me lance dans un strip-tease.

Je mange une banane, une pâte de fruit, soulage ma vessie, ce qui n’est pas si facile vu le froid et hop demi-tour.

Je crois me souvenir que la première borne que je croise indique que le sommet est à 19km.

De ce côté il fait meilleur, je me réchauffe vite j’ouvre le maillot, je rattrape plusieurs groupe de cycliste, parfois c’est bonjour, bonjour, parfois on cause un peu, notamment avec des suisses, nos cousins savoisiens.

Je me sens bien ce côté,  la pente irrégulière doit mieux me convenir, le fait qu’il fasse plus chaud doit aussi m’aider.

Seulement à force de monter, j’arrive dans la zone où il y a pas mal de neige sur les bas cotés.

Le soleil a fait son œuvre, il chauffe la neige qui s’évapore et se transforme en brouillard, si bien qu’il fait à nouveau froid.

Je suis contraint de refermer mon maillot de renfiler mes gants de soie, malgré tout je continu à une vitesse convenable, je coincerai pourtant pendant un gros km à l’approche du sommet, mais le vue du sommet m’aidera à m’arracher.

Il n’est pas 12 heures quand j’arrive au somment surpeuplé malgré une météo défavorable, cyclistes motard, voiture anciennes, marcheur touriste ont investi les lieux.

Comme j’ai de l’avance sur mon planning je consacre du temps à créer des archives photographiques et cinématographiques.

Je fais aussi des photos de la vallée quand le brouillard se lève, puis des photos quand tout est bouché, ainsi qu’un film.

Avant cela j’ai pris la peine de revêtir ma tenue d’hiver.

Une fois mon œuvre cinématographique achevée je prends  la direction de Bedoin, il me semble reconnaitre certains cyclistes que j’avais croisé dans l’autre sens ce matin, ils ne sont pas vraiment gaillards eux non plus.

En dessous de Bedoin je suis fortement ralenti par une ambulance Hollandaise.

Heureusement au bout de 3à 4 km elle s’arrête, si bien que je peux finir la descente sans encombre.

Mon vélo sera le dernier à être rangé dans la remorque, mais à quelques minutes prêt ce n’est pas encore 13H00.

Si je suis allé à Bedoin c’était dans le but d’intégrer la confrérie des cinglés du Ventoux, en faisant 3 montées minimum, je comptais même en faire une 4^ième par la route forestière.

Après être grand maître fêlés du Grand Colombier , cinglé du Ventoux, ça aurait eu une certaine classe.

Félés,cinglé ça me définit bien, la météo en a décidé autrement.

Malgré tout je suis très satisfait de ce weekend end à Bedoin, qui m’a permis de découvrir une région fabuleuse, et d’autres sociétaire du VCA que je ne croise jamais lors de nos sorties du weekend end.

A+

Tocht over Utrechtse heuvelrug vanuit DTC met Hans en Jor. Ondanks dramatische voorspellingen en de rest van de dag regen een droge tocht. Heerlijk gefietst, pittig gemiddelde, redelijk wat geklommen.

Uithuizen, Groningen, Hooghalen, Zuidwolde, Hellendoorn, Laren, Braamt, Goch, Lomm, Roermond, Geleen

En weer terug met Miek, dag na wederom een prachtig ESF  feestje... ;-) Al lang niet meer zo gelachen...

Vanaf Uithuizen naar Geleen gefietst , om 4.00 vertokken (slecht geslapen maar 2 uur). Eerste 6 uur tot aan Holten erg koud tussen 10 en 12 graden.

Daarna ging de temperatuur omhoog tot boven de 20 graden .

Lekker gefietst , 1 lekke band .

Prima ontvangst en verzorging bij Piet en Annie in Geleen

Van Uithuizen naar Geleen 

Tilf-Bastogne-Tilf gefietst met mijn tourclubbie CC75.

Tegen 7:15 weggegaan voor de lange afstand, er waren er een paar die hadden gehoord dat in het eerste stuk naar Bastogne maar 2 klimmetjes zaten, dat hebben ze geweten hahaha.

Geen meter is natuurlijk vlak daar in de Ardennen.

Onderweg bijna niets meegekregen van het mindere weer dat voorspeld was en het grootste gedeelte lekker droog en heel af en toe int zonnetje gefietst.

Na een koffie stop bleek mn telefoon leeg te zijn dankzij strava, das niet veel waard die strava op je telefoon, toch maar eens een Garmin kopen.

In totaal 4 lekke banden, 2 gebroken spaken, 1 kapotte derailleurkabel bij mijn mede compagnons.

Heb er gister van genoten en het ging gewoon erg lekker.

Voor het eerst zo'n lange afstand gefietst met zoveel hms.

Het is voornamelijk de combinatie van de steilere klimmetjes en de afstand die het zwaar maken, de lekker lopende klimmetjes verteer ik toch beter en wat blijft die Stockeu een k.t klim pffff.

Overal fietsend bovengekomen met zn allen en pas op de laatste klim naar de Country Hall ging het lampje echt definitief uit en kwam ik de man met de hamer tegen.

De Cote de Boncelles met 10 km p/u zwalkend opgefietst en moe maar heel erg voldaan bij de auto aangekomen.

Voor herhaling vatbaar, top georganiseerd.

WTC Grenslandklassieker gereden. Gestart met 5 man, Peter, Gian, Willem Janson,Thijs de Groot en ikzelf op de 150km. Mooie ronde die net als gisteren richting het stuwmeer bij Eupen ging. Na de stop daar op 75km met Gian in een stevig tempo naar de Finish gereden. Nog 16km extra ivm rijden vanaf de camping in Brommelen naar de start in Geleen.

Samen met Ingeborg de Sallandse Heuvelentocht vanuit Deventer gefietst. Helaas iets minder mooi weer dan voorspeld, maar mooie route en goed uitgepijld. Net als twee jaar geleden weinig heuvels, maar misschien zijn er ook niet meer in Salland te vinden.

Naar de Utrechtse Heuvelrug en weer terug. Strak doorgereden ondanks de flinke bries. Op de Hoogstraat en Ruiterberg volle bak omhoog. En later de Amerongse Berg ook nagenoeg tot het gaatje. Verder op de terugweg op de Lekdijk nog een paar mooie, lange blokken. Eenmaal om twee triathleten vanaf Amerongen voor te blijven, maar meter voor meter werd ik net voor Wijk bij Duurstede binnengehengeld.  Heerlijk. Laatste 15km was het beste er wel af...

Wielerronde van Weesp Masters 40+

5 minuten na de start was de Garmin al leeg, gevalletje niet opladen……
Rondje van een km met ¾ klinkers door het centrum van Weesp

Eerste deel van de koers in het 2^e gedeelte van het peloton gebivakkeerd. Zoals gebruikelijk werd dat peloton steeds kleiner vanwege de afvallers. Op 20 min voor het einde jumpte er 9 man weg met onder andere Brian Burggraaf. Mij toen vooraan het peloton gemanoevreed en wat kopwerk verricht .
Daarna iets laten afzakken naar positie 6-7 en daar een tijdje gezeten. De gedachte speelde op om te demarreren 2 tot 3 ronde voor het einde maar ik was bang dat ik in het geweld van de laatste ronde toch zou sneuvelen, dus toch maar niet.
In de laatste ronde verloor ik mijn positie in het gedrang van de sprinters en heb ik mij uit laten bollen op het laatste rechte stuk.
28^e plek, op zich niet gek bij een koers waar 25 man van de 60 niet uitrijden maar ik had moeten demarreren……. Dan maar 35^e wanneer ik het niet red…..
Positieve dingetjes, de rug hield zich redelijk en heb het gevoel de snelheid weer iets beter aan te kunnen.

Etappastour 2011 met Henk, André en berthie.

Vandaag naar Tilff geweest samen met Elbosco..

Het is duidelijk dat mijn benen nog niet top zijn, maar kon gelukkig nog wel Martin elk klimmetje voorblijven. Normaal zou ik lange afstand doen, maar Martin wilde dit niet, en ik ben ook nog niet goed genoeg...Volgende week maar wat verder.

Er zaten vijf klimmetjes in dit parcours:

Cote de Chambralles is een kutklim, 1.4 kilometer aan 10,4 procent. Tijd 9m44s, snelheid 8,7 km/h
Cote de Havelange liep lekker, 2.8 kilometer aan 5,6 procent. Tijd 14m16s, snelheid 11,8 km/h 
Cote de la Redoute is megazwaar, tempo kreeg ik er niet in, 1.5 kilometer aan 9,7 procent. Tijd 11m25s , snelheid 8,1 km/h
Cote de Hornay is een makkie, maar er zat een Red Bull-pauze in, 1.1 kilometer aan 5,9 procent. Tijd 7,58s, snelheid 8,4 km/h 
Cote de Boncelle, leuke klim... Aan het einde maakt t zwaarder, rustig gedaan, lang bij Martin gebleven, 3.1 kilometer aan 5,3 procent. Tijd 13m57s, snelheid 13.2 km/h

Effectué la sortie "Rando du genevois". Vu la météo annoncée, très peu d'inscris (une vingtaine pour l'ensemble des 4 parcours); heureusement j'ai pu trouver 2 collègues avec qui rouler pendant une partie du trajet.Néanmoins, temps TRES convenable avec de très belles éclaircies lors des 90 premiers kilomètres. Puis brouillard en approchant le premier sommet du Salève puis carrément pluie continue dans la descente. Néanmoins très heureux de cette sortie surtout avec une montée (le Salève) que je ne connaissais pas. Très bonnes sensations au départ; mais j'ai préféré "rester en dedans"; bien m'en a pris car la montée du Salève ne fut pas de tout repos.

Malheureusement de nouveau des problèmes de transfert de données avec mon Garmin. Il doit y avoir un problème récurrent avec cet appareil. Les données indicées ici sont reprises du Polar + transfert de track via openrunner (procédure décrite grâce aux explications de henk; merci à lui).

Rhönmarathon – wat een toptocht!

Vergeet de Ardennen met het slechte wegdek, vergeet de AGR, RVV en andere tochten. Ga fietsen in Duitsland!
1e Pinksterdag werd voor de 24^e keer de Bimbach Rhön-marathon verreden. Een toertocht zonder tijdregistratie dus. Het is ff rijden (4,5 uur), maar dan heb je ook wat: SUPER afwisselende omgeving (met heuvels tot 900 meter, loof- en naaldbos, weilanden, bloeiende koolzaadvelden, bloeiende fruitbomen e.d.) De klimmen zijn niet overdreven lang, met soms zeer pittige stijgingspercentages tot 15%, maar over het algemeen goede lopers.

Het is een waar feest, met camping waar je het gehele weekend kan staan, op zaterdag en zondag met pastaparty en of friet en hamburgers worsten en zo  van de grill.

Afstanden te over:  110, 170 202 en 238km. Voor elk wat wils dus, met uiteraard de nodige hoogtemeters; de langste afstand heeft er wel 4300 en vormt daarmee een prachtige generale voor de 3Ballons!

Het startgeld lijkt wat fors (40 euro), maar als je er eenmaal bent weet je waarom: Uitstekende bebording, verzorgingsposten met genoeg voedsel voor 10000 man (terwijl er  2000 aan meedoen).
En dan niet slechts 1 reepje, nee:  Appels, bananen, 4-5 soorten taart, 5 soorten frisdrankjes, reepjes, broodjes met vleeswaar, kaas,  Koffie, Bouillon, alles is er  en in onnoemelijke hoeveelheden. ONVOORSTELBAAR!
de langste afstand heeft er wel 5 van dit soort posten. Op de derde post kun je zelfs  een pastamaaltijd krijgen en een post later een Bockworst. Nee je hoeft niets mee te nemen aan reepjes e.d.

De tocht zelf dan. De gezamenlijke start was vroeg (6 uur!!) en koud en mistig. (Je kan er overigens ook voor kiezen iets later te vertrekken, maar dan loop je de mooie groep mis!) Dus het tempo ligt gelijk hoog, ook bergop. De eerste 50km vliegen voorbij tot de eerste bevoorrading die bij het magazijn van een van de sponsors is en waar we dan ook doorheen fietsen.
Op de eerstvolgende helling breekt het ZONNETJE door, en die ging ook niet meer weg J.

De benen voelen goed, de klimmen gaan makkelijk en mijn transalpmaatje heeft duidelijk moeite het tempo bij te houden. Bovenop de toppen wacht ik regelmatig toch wat minuten, maar ach het is een toertocht.
Lange beurten tegen de wind in alsof er geen wind staat, nee zo wil ik elke dag wel fietsen man, man wat gaat het makkelijk. De kms en hms vliegen voorbij, we doen de bevoorradingen eer aan (hollanders), genieten van de zon en omgeving wat wil je nog meer?!

Na de laatste bevoorrading (op ruim 180km) is het beste er wel af, maar mijn transalpmaatje is gaandeweg steeds beter gaan fietsen en rijd nu kop-over-kop met een andere hardrijder. Met 46 km/u een reepje naar binnen (suikers!!) is geen makkelijke opgave, maar het lukt en het werkt; de laatste 10km geef ik er nog een snogje aan om vervolgens door een erehaagje van (jonge) rondemissen in bikinitop van de organisatie te fietsen. Dan aan het verdiende bier/cola, grillworst en pommes. Dit zit niet in de prijs ingebrepen, maar voor 1,50 kun je je geen buil vallen.

Volgend jaar weer! Wie gaat er mee?

Lekke band voor de deur van mijn werkgever . Bleek dat ik maar 1 biba bij had . Dus maar weer huiswaarts gereden om er 2 nieuwe + 1 CO2 patroon op te halen . Daarna maar een ander rondje gerden dan de planning was . Uiteindelijk 73,2 km gereden .

Annecy- Argonay-Villaz- Aviernoz-Col de la fretallaz-Charvonnex-St Martin-Allonzier-Metz-tessy-Annecy

Sortie pluvieuse mais je l'ai appréciée quand même puisque ça faisait presque deux semaines que je n'avais pas fait de vélo.

eerst 2 uurtjes rustig gefietst alvorens bij groep Veldhoven aan te sluiten. Er werd flink doorgereden vandaag, was een lekkere training. Samen met Edwin naar huis

Vanochtend om 9:00 uur alleen vertrokken om een lekker rondje PB te maken. Ik las de mail van Paul net te laat om nog op tijd bij PH te zijn. Rustig heen gefietst en op de lange juffer bij Dieren de route opgepakt om daar iets aan te zetten. De training van de maand was volgens Tacx een klimtraining met wat klimtips. Daar heb ik me zoveel mogelijk aangehouden en merkte al snel dat dat gemakkelijker ging. Klimmetjes onder het omslagpunt houden met een cadans van ca 80-90. 

Het parcours lag er naar omstandigheden goed bij op een paar plassen en blubberplekkies na. Als laatste getrakteerd worden op het eerste stuk vanuit PH is niet heel fijn...maar liep toch nog redelijk. Met een rondetijd van 2:08,37 ben ik tevreden.

Ritje samen met B's

weinig of geen zin om te trainen maar dan toch maar de koe bij de horens gevat .

Berenroute en grote verbiestroute gereden aan up tempo , daarna de laatste 4 km wat uitegebold om de verzuring weg te jagen . 

Viel al bij al mee al is 3h 35 non stop niet te onderschatten .

Sortie assez tranquille.

Voor het eerst weer eens met de zondagochtend-ploeg meegefietst. De garmin weigerde op een gegeven moment weer eens.. Leuk apparaat alleen jammer dat het nooit is afgemaakt....

Klim training voor de JNC:

Na een week rust te hebben genomen ga ik me weer opladen voor het volgende doel Jean Nelissen Classic.Samen met Ronald en Michael richting de Posbank gereden en daar een paar x op en neer gereden.Lang niet genoeg zie ik nu maar het is een begin.Ging niet onaardig en had ook niet dit gem. verwacht.Conclusie is wel dat ik nog een paar keer mag trainen.

Gegevens  Waarde  Eenheid 
Duur 3:19:50   
Registratie-interval 1 s 
      
Aantal hartslagen 32175 slagen 
Herstel -32 slagen 
Minimale hartslag 86 hsm 
Gemiddelde hartslag 161 hsm 
Maximale hartslag 183 hsm 
Standaardafwijking 12,8 hsm 
      
Minimum Tempo 30:00 min/km 
Gemiddeld Tempo 2:02 min/km 
Maximum Tempo 0:55 min/km 
Afstand  97,8 km 
      
Minimale trapfrequentie  16 rpm 
Gemiddelde trapfrequentie  84 rpm 
Maximale trapfrequentie 118 rpm 
Tijd gefreewheeld 0:21:37 (10.8 %) 
Afstand gefreewheeld 10,4 km (10.6 %) 
      
Minimale hoogte  0 m 
Gemiddelde hoogte  37 m 
Maximale hoogte  109 m 
Stijging 603 m 
Daling 617 m 
Hellingen 5   
V.A.M. 181 m/h 
      

Zo! Dat was nog eens een goede training.

Na de lange ritten van de afgelopen weken was het nu de bedoeling om in de buurt wat klimwerk te doen. Met Menno en Michael naar de Posbank en omgeving gereden. Daar diversen klimmetjes gepakt.

Veel macht in de benen en de klimmetjes liepen onverwacht heel goed. Lekker gevoel aan over gehouden.... Ook de terugweg nog genoeg power om een gat van 200 meter dicht te rijden die was ontstaan door waaier vorming

Nu deze vorm proberen door te trekken.

24 hrs insa Lyon. 1st place.

De Insa Lyon is een jaarlijks georganiseerd festival / spektakel / wedstrijden door de universiteit. Er waren 2 redenen dat ik dit jaar wat terughoudend was voor deelname: weersvoorspellingen werkelijk verschrikkelijk en werkzaamheden aan de weg die waren uitgelopen waardoor er hele vreemde fratsen moesten worden uitgehaald om een rondje van 2.6 km te maken.

Toch de knoop doorgehakt en en met de familie en Hego naar Lyon. Tijdens de parcours verkenning reed ik al lek. Dat beloofde wat. Op plaatje 6 kun je goed zien wat er voor troep er op de weg lag. Ook kwam opeens de oragnisatie aanfietsen: meneer, net besloten parcours gaat andersom, dat is minder gevaarlijk. Eigenlijk was ik het daar behoorlijk mee eens, dus even draaien. Hier en daar lag een paar dagen oud asfalt waar nog niemand overheen was gereden, zelfs op je schoenen gleed je er bijna uit.

Om 14h00 wordt er dan gestart en het komt met bakken uit de hemel. In de loop van de avond/nacht zou het droog worden tot de ochtend, waarna het weer zou beginnen. Vanaf het begin wordt er gevallen. Maar al snel heeft iedereen in de gaten daar het hier wel zéér goed uitkijken is.  Ik wist nog van vorig jaar hoe hyper glad die putdeksels en zebra’s waren. Mijn potentiele concurrent Sebastien Bertholet was er ook. Ik begreep niet waarom, want hij had al aangegeven trainingsachterstand door blessures te hebben. In mijn ogen onbegrijpelijk om je dan voor zo’n zware rit in te schrijven.

De 1é uren verliezen we elkaar niet uit het oog. Het aantal deelnemers was echter al snel vermindert  door het vallen en de weersomstandigheden. Goede groepen bv  8 pers * 3 keer * 1 uur of bv 4 pers * 3 keer * 2 uur waren er niet echt. Dat scheelt wel in de snelheid. De ‘echte’ 'heel hard rijders', houd je echt niet meer bij als je zelf al 10 uur op de fiets zit en iemand begint met z’n 2é sessie van 1 uur.

Na een paar uur rijd ik met m’n concurrent op dezelfde plek in de course  en voel ik dat ik lek heb. Dus geen keuze, stoppen en wiel wisselen. Het is nog vroeg in de koers (’n uur of 5 op 24 is toch vroeg?). Het lukt me om het gat weer dicht te rijden. Wel lag ik vervolgens een paar keer bijna in de dranghekken omdat de velgen smaller zijn. Met die regen was remmen toch al niet eenvoudig en nu was de remdruk ongeveer nihil. Het lukt me om de boel al fietsende wat af te stellen en ik heb weer een beetje remvermogen.

Maar langzaam begin ik me toch wel zorgen te maken over m’n remblokken. Vanaf het begin wordt het remmen minder en minder: reden: overmatige slijtage. Op 7 van de 10 bochten moest je vol op de rem. Dus ik zeg tegen Sebastien: ik weet wel wie hier gaat winnen! O ja, hij keek gelijk boos. Nou euh hij of zij die straks nog wat remblokjes over heeft, antwoordde ik met een cynische big smile. Mijn schreeuw naar de begeleiding of er toevallig extra remblokjes in m’n koffertje zaten werd dan ook zenuwachtig met ‘nee’ beantwoordt.

Opeens staat Karin op de finishlijn te schreeuwen.  Stop, STOP, NU STOPPEN! Het bleek dat ik op de laatste plaats rond reed. M’n chip die op de helm geplakt moest worden zat daar niet meer. Ik kreeg een nieuwe, de stand werd rechtgetrokken en maar weer verder.

Na een kleine 200km had ik een halve ronde voorsprong op m’n concurrent. En toen opeens glitch klats, ik lag op de grond. De bocht van foto 5. Gaten in de armwarmers, remhandels verschoven en een enorme pijn aan de knieën. De linker omdat die op de straat was beland en de rechter omdat die zich vervolgens keihard tegen het frame had gestoten. Losklikken was nog een probleem, maar vervolgens ben ik maar even verder gereden naar de stand van Karin en Hego. Behalve de knieën, een geschaafde elleboog en een plat geschaafd ei op de heup was het in orde. Ook de fiets werd berijdbaar verklaard.

In deze tijd kwam Sebastien B ook weer langs en die lag nu weer een halve ronde voor. Dat duurde echter niet lang want hij staakte de koers. Te slecht voorbereid / glad etc. Dan maar eens informeren wie nu achter mij lag. Dat was nr 532. 3 rondjes achterstand. Na een tijdje had ik’m gevonden en even verteld dat ie 3 ronden achter me lag. Ja ook hier komt psychologische oorlogsvoering van pas ! Het duurde echter niet lang of het werden er opeens 10. Toch kon die gast wel goed rijden. Maar een eerste 24 uur versus een 2é is een wereld van verschil mbt ervaring.

De nacht had wat droogte gebracht maar bij amper 6°C was het niet lekker te noemen. Karin en Hego zaten te koukleumen in de tent en op de fiets, met die kletsnatte zooi was het ook niet helemaal top. Mijn knieën begonnen steeds meer pijn te doen. Het was tegen de ochtend en inmiddels had ik 30 ronden voorsprong. Genoeg om bijna 3 uur eerder te finishen en dan toch te winnen. Dan maar eens even een uitgebreid praatje gaan maken bij de hulptroepen dacht ik.

En dat deed ik dan ook. Zij gelijk uit de startblokken om me zo snel mogelijk weer weg te hebben maar ik lekker op het stoeltje. Met zoveel winst mag je toch wel wat genot nemen? Hij kwam 1 keer lang, 2 keer, 3 keer, maar Hego werd daar zenuwachtig van en wilde' me weer weg hebben. Ik zat wel lekker moet ik zeggen… Dan toch maar op de fiets, het begon me toch weer te gieten, dus maar weer op de stoel, LUXE. Na een tijdje dan toch maar weer op die fiets.

De knieën waren helemaal stijf, Hego had me er al voor gewaarschuwd. Een volle ronde had ik nodig om weer een beetje te kunnen duwen op die pedalen. Maar toen ging het ook wel weer. Ik ben zo met nog wat extra pauzes en herhaling van het stijfheidsritueel (zie grafiek) naar de finish gereden en mocht m’n handen in de lucht steken. Ik had nog iets van 20 rondjes over.

Het podium opklimmen was vervolgens niet eenvoudig. Zie foto 23. Man man man man, wat was ik stijf. Op de foto erna zie je dat nr 2 er ook erg veel last van had.

Dit was de zwaarste 24 uur in m’n korte 24 uurs leven. Een rondje van 2.6km met 10 haakse bochten, bij 3 kon je goed doorrijden, bij die andere 7 moest je er stapvoets doorheen. Dus vervolgens weer met alle macht aanzetten. Daarnaast die kou en regen. Nee, dit was echt zwaar. Er zitten geen hoogtemeters in dit parcours maar al die bochten maken het veel zwaarder dan bv Zolder. Op Zolder is het gow with the flow.  Ik hoop dat ik er daar bij ben over 2 weken en dat het dan wel een beetje droog blijft!

L'INSA de Lyon est un festival / animation / cours organisé chaque année par l'université de Lyon. Il y avait 2 raisons pour lesquelles j’étais un peu réticent pour m’inscrire. D’abord les prévisions météo médiocres et ensuite le parcours, en cause des travaux routiers sur le parcours. Ils avaient vraiment bricolé de n’importe quoi pour pouvoir faire un parcours de 2.6km.

Mais je suis quand même y allée avec la famille et Bikeplanner Hego. Pendant la reconnaissance de parcours, sous la flotte, je crève déjà. Cela promettait quelque chose. On peut bien voir ce qu’était sur les routes sur image 6. Le moment où je rencontre l’organisation sur le parcours ils me disent qu’ils viennent de décider que la circulation allait être à l’inverse de ce qu’était planifié. Moins dangereux ! J’étais bien d’accord. Par si et par là le goudron était tout neuf. Même en marchant c’était glissant.

Ah 14h00 c’est le départ et il tombe des cordes. Les prévisions étaient que il devrait arrêter avec la pluie vers 22h00 et que cela rependrais le matin. A partir du départ des cyclistes tombent partout. Mais on apprend vite qu’ici c’est hyper glissant et on fait un peu plus d’attention. Mon concurrent Sebastan Bertholet était là aussi. Il m’avait déjà dit de ne pas avoir pu s’entrainer comme il faut en cause des blessures / maladies.

Les premières heures on ne se perd pas de l’œil. Le nombre de participants avait déjà considérablement diminué, peut être en cause des chutes / météo. Il n’y avait pas un grand nombre des groupes performants. Les groupes ‘très performants’ sont souvent le trop pour les solos pendant 24 heures.

Apres quelques heures je roule avec mon concurrent sur la même position dans la course et je sens que j’ai crevé. Pas de choix, arrêter et changer le roue. Il fait tôt dans la course ( 5 sur 24 est tôt n’est pas ?)  donc avec une peu d’effort supplémentaire j’arrive à boucher le trou. Par contre plusieurs fois je me retrouve presque dans les barrières. La jante était plus fine que celui de mes roues habituelles et avec cette pluie la force de freinage était déjà à la limite absolue. J’arrive à régler mes freines en roulant et regagne une peu de force de freinage.

Mais calmement je commence à me faire des soucis de l’était de mes patins de freinage. Il y avait 10 virages à au minimum 90%. Seulement 3 étaient admissibles à la grande vitesse mais les 7 autres étaient vraiment le genre des ‘casse vitesse complètement’. Je dis à Sébastien : eh, je sais que va gagner ! Celui qui a encore un peu de patins après 20 heures ! J’avais déjà vérifié chez Karin et Hego que j’avais une paire de rechange avec moi (non).

Soudain Karin est au arrivé: arrête toi, ARRETTE TOI, ARRETTE TOI IMMEDIATTEMENT ! Je n’étais pas premier mais dernier en course ! Ma puce c’avait détache de mon casque.  Ils m’ont donné un nouveau et arrangé tout dans leur système.

Après à peu près 200kms j’avais un demi-tour d’avantage et soudain : bang, knal, ai: parterre ! Le virage de photo 5. Des trous dans mes manchettes, des manivelles décalés et une énorme douleur au niveau des genoux. A gauche car il avait touché le bitume et à droite car il avait touché fortement le cadre. Même me détacher des cales était un problème. J’ai continué vers notre tente. A part mes genoux, un coude éraflé et un œuf raboté à plat sur ma hanche toute était en ordre. Aussi le vélo a été déclaré passable. Pendant ce checkup Sébastien passait aussi et était un demi-tour devant moi. Cela ne durait pas longue car il abandonnait. Trop mal préparé. Pas bon pour la confiance en soi!

Pour moi c’était temps de m’informer de mon nouveau concurrent ! Le nr 532. 3 tours de recul. Apres quelque temps j’ai lui trouvé et lui dit que il avait 3 tours de retard. Oui, la gère psychologique  ! Mais ça n’a pas duré longtemps et peu après il avait 10 tours de retard. Par contre il roulait bien mais lui manquait l’expérience. La prochaine fois il va être plus dur à cuire. C’est comme moi l’année passée. J’étais 2ieme et pas premier en cause de manque d’expérience total dans ce genre d’épreuve. J’ai le dit aussi à Sébastien, pour vouloir bien réussir son race accross Europe / Amerique il a besoin d’expérience dans des épreuves > 1 nuit. Fais LEL, PBP, Miglia, c’est bien organisé, pas cher mais on apprend énormément en soi-même et sans la pression de devoir / vouloir gagner.

La nuit emportait un peu de sécheresse mais avec 6°C je ne pouvais pas dire que c’était agréable. Karin et Hego étaient gelés et sur le vélo ce n’était pas beaucoup mieux. Mes jambes commençaient à de faire de plus en plus mal.

Il fusait bientôt matin et j’avais 30 tours d’avantage. Assez pour finir 3 heures plus-tôt et quand même gagner. Alors temps pour une discussion étendu avec mes auxiliaires! Le moment où j’arrivais chez notre tente, Karin et Hego mettais tout en route pour que je puisse partir le plus vite possible, mais cela n’était pas mon but ! Chaise, soupe, petit pain œuf etc. Avec tant de avance et si mal aux genoux, une peu de repos était mérité, non ? Mon concurrent passait une fois, deux fois, trois fois… Hego commençait  à être nerveux et voulait m’avoir en vélo. Je le prends et la flotte recommence… alors moi, oui hoppa, chaise ! DU LUXE !

Apres quelque temps j’ai quand même repris le vélo. Mais mes genoux étaient bloqués. Apres 1 à 2 tours ça allait mieux et j’ai pu me remettre un peu en marche. On voit bien le principe dans la graphique. J’ai répété cet exercice plusieurs fois… A la fin il me restait au tour des 20 tours d’avantage.

Monter sur le podium était un calvaire (photo 23). J’étais complétement rigide au niveau des genoux. La météo, la chute, le parcours ils avaient créé leurs dégâts.  

C’était mon plus dur 24 heures juste à maintenant. Une tour de 2.6km avec 10 virages droite avec 7 avec une perte de vitesse total. En suite l’accélération. Il fallait vraiment rouler en souplesse autrement j’aurais cassé encore plus. Pas de dénivelé mais hyper lourd! Aucune comparaison avec pe Zolder ou j’ai fait 860km en même temps. Là, pas besoin de freiner, ici les patins étaient à leur fin de vie après seulement 1 course !

met Peter een rondje uitrijden. Omdat het erg hard waaide, was dat bijna niet mogelijk.

Glashütte en Llucmajor 

Fromberg - Dodenman - Gulperberg - Schweiberg - Camerig- Kruisberg - Eyserbosweg.

Met Frank wat stevige klimmentjes in het Limburgse Land.

Fatburner @120bpm

Laaste rondje van de voorjaarsvakantie. Door de dreigende regen flink ingekort. Goede beslissing nu waren wee eerste druppels thuis.

De benen waren niet optimaal zo gemakkelijk als de voorgaande dagen gingen zo zwaar liepen de klimmetjes vandaag.

GPS werkte niet goed. De snelheid varierde tussen 0-15/18-30/35..?? km/uur. Daarbij klopt de afgelegde afstand ook niet. I.p.v. 53.6, 62.8 km gefietst. Gemiddelde snelheid 27.8 km/uur.

Trainingsavond met een gemengde groep van 8 man. Weinig wind. In Tynaarlo een lekke band...

Lekkere conditieles om los te rijden na LCMT. Volgende week simulatie van de beklimming van de Stelvio !!

Conditietraining op de spinning fiets, stevig lesje na een weekje inactiviteit

Na de Waalse Pijl van gisteren, vandaag een rondje Ringvaart met z'n 2en. De benen voelen nog redelijk, maar wat een wind!! Gelukkig kunnen we met het windje in de rug naar huis. Bijna rijden we nog van achteren een bui in, maar op een paar spetters na houden we het droog.

De laatste etappe en de makkelijkste, alleen direct uit het vertrek een hellinkje van max 12% wat gelijk de pijn achter de knie, bovenkant kuit verergerde. Er kwamen gelukkig niet veel hellingen meer zodat ik er goed mee kon doorfietsen. Had redelijk goede benen, maar de hartslag was wel erg laag, batterijen hartslagband vermoedelijk leeg of algehele vermoeidheid. Na 160km zijn we vermoeid met zere benen maar tevreden en voldaan weer in Nijmegen geariveerd.

Cyclo Les Six Bourgeois (Calais) - 1ste plaats

Met de Bokkerijders naar Thorn. Proberen rustig uit te fietsen na gisteren, maar het viel wat tegen met de wind.

Tecklenburg Rundfahrt, samen met Ilona. Op de klimmetjes een paar keer gas gegeven, niet helemaal voluit. Lekker gereden.

UT Triathlon Twente. Ochtenddeel.

35km/h en 14.7km/h

http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2013/may/11/enschede/UitslagOchtIndCatR.html

Tweede dag in de Eiffel. We zouden eerst de Maxime Monfort classic doen, maar toch uitslapen plus zelf fietsen verkozen. Wel richting Stavelot gefietst. Wederom mooie maar zware dag. 

Brug Ewijk

Lekker rustig aangedaan: zojuist weer beetje beter van anderhalve week ziek. Was lekker en nieuw fietspad vanaf sluis bij Weurt is ook handig.

Rome met Ed, Christina en Jan.

Ronde van Aaltan bij de Elites. Na vorige week Kleine hein leek er voor langere tijd geen geschikte koers te zijn. Criterium in Beilen op koninginnedag leek me niks dus daarom als alternatief maar 2u in de auto naar Aalten. Volgens clubgenoten was dit een leuk rondje met een klein heuveltje. Tijdens inrijden bleek dat kleine heuveltje inderdaad aanwezig. Na loten helaas achteraan moeten beginnen.

Na start direct hard naar beneden, onderaan rook het vaak naar rubber, via paar bochten naar het heuveltje met 42 à 43 km/h omhoog en bovenaan werd meestal rustiger aan gedaan, daarna via bocht naar het stuk op de kant naar de start. In de eerste ronde had ik het al door dat ik niet achteraan moest blijven anders werd het heuveltje me wellicht te veel. Telkens proberen op te schuiven waar het kon. Uiteindelijk veel diep moeten gaan maar nooit in echt grote problemen geweest. In laatste ronde wat te veel van achteren en uiteindelijk 51ste. Prima uitslag gezien het startveld. Helaas 's avonds op de bank lichte koorts en de dagen erop ook niet fit. Waarschijnlijk het gevolg van de zware inspanning?

Uitslag: http://www.knwu.nl/evenement/107707.html

juhuuu, ein sehr anspruchsvoller Lauf,  mit einer sehr schwierigen Strecke, aber eine Top!!! Zeit,

Cooling down

Rondje Grevelingen, last van de arm en voel dat er een griepje aan zit te komen.

De zon liet zich nog niet zien, wel vele andere MTB'ers. Vanaf Prins Heerlijk een Rondje Posbank gereden samen met Paul. De Pedaleur moesten we algauw laten gaan, want wilden we nog enigszins normaal de eindstreep halen, dan moest het tempo iets langzamer. De groep fun4ride hebben we wel achter ons gelaten.
Bij het bankje kwam een 29er aangescheurd, dat was Roy, die een alternatieve route reed met een voorlopig gemiddelde van 26,5 km/u

Na de pauze over de hei verder gereden, waarbij Roy zijn weg vervolgde en Paul en ik de route netjes vervolgd hebben. Bij Prins Heeerlijk binnen koffie gedronken (dank Paul), buiten was het nog net iets te fris en de zon die zat nog net verscholen achter de wolkjes.

Lekker gereden, waarbij Paul het tweede gedeelte het tempo lekker hoog hield.

krachthonk, rug, buik, squats

Na het ingesneeuwde trainingsweekend vandaag maar eens een serieus begin gemaakt met het voorjaar. Waar een CTWT-reminder al niet goed voor is.

Veenendaal is om de hoek dus vanmorgenm maar op tijd opgestapt en lekker aangesloten bij de aanwezieg CTWT-ers. Een eerste tegenvaller kwam al op de defensieweg waar een derailleur het begaf. Visioenen van ingekorte ritten alla trainingsweekend doekn op, maar de ongelukkige clubgenoot kon zonder problemen met enig gevoel de kortste weg terug nemen. De TEE ging verder op naar de eerste 100+ van het jaar. Na het koele begin warmde het snel genoeg op voor een aangenaam ritje langs de usual suspects van de Heuvelrug tot aan de Veluwezoom (Amerongseberg, Defensieweg, Wageningseberg, Italiaanseweg, Posbank, Holleweg etc.) Afgezien van het noodzakelijke lichte forseren op de bultjes mooi kunnen doortrappen, niet echt een herstelritje maar wel lekker gefietst. Wel vervelende irritatie in de rechterknieholte, die blijkbaar bij lgae temeperatuur, lage trapfrequentie en hoog vermogen steeds weer terugkeert, lastig. Hopelijk helpt warmer weer. Nooit eerder last van gehad, maar ook nooit eerder van zo ver weg weer aan het fietsen gegaan. Met nul basis, nul conditie en 100% massa valt het nog even tegen.

Na 132km op de Grebbeberg afgedraaid naar huis, blijft lekker zo'n tochie op 50m langs je achtertuin. Misschien wordt het nog wat in 2013.

Lekker toeren met de CTWT TEE, alhoewel, moe moe moe. Lange weg te gaan. Wel even lekker weer voordat de regen komt.

na het werk even fietsen. veeel wind en snel donker

Ik kon het niet opbrengen om op 23 maart te gaan trainen bij een gevoelstemperatuur van -15. 

Dutch Mountains training bij een waterig zonnetje. Heel rustig gepeddeld, op 1x doortrekken na.

Rondje Vught

10 minuten infietsen, 10 minuten 200 watt, 10 minuten 250 watt, 5 minuten 300 watt, 10 minuten 250 watt, 10 minuten 200 watt, 5 minuten uitfietsen

Gisteren dus erg moe, maar dat was vandaag gelukkig weg. Doorschuiven van de training was dus een goed idee. Lekker getraind.

Vandaag maar weer eens een duurtraining gedaan. Hoewel ik in het begin wat last van m´n rug had, liep het later best lekker. Uiteindelijk maar besloten dat ik de 100 ronden op m´n teller wilde zetten. Doordat ik soms de knop niet goed indrukte zijn het er iets meer geworden. Conditie viel me niet tegen.